Od 2012 r. jest problem związany z prawidłowym ustaleniem wysokości odpisu na zakładowy fundusz świadczeń socjalnych. W praktyce oblicza się go na podstawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w drugim półroczu 2010 r. ogłoszonego przez prezesa Głównego Urzędu Statystycznego.
Takie obliczanie budzi jednak poważne wątpliwości, ponieważ jest niezgodne z definicją tego odpisu. Ustawa z 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 111) w art. 2 pkt 2 ustaliła definicję corocznego odpisu podstawowego jako równowartość dokonanych odpisów na rachunek bankowy funduszu w wysokości określonej w art. 5, na zasadach określonych w art. 6 ust. 2 (konieczność przekazywania w maju i wrześniu kwoty obliczonej zgodnie z art. 5). Natomiast od 2012 r. w akcie tym pojawiały się sukcesywnie art. 5a–5d, i w odniesieniu do kolejnych lat zamrożono wysokość odpisu poprzez odesłanie do przeciętnego wynagrodzenia z II półrocza 2010 r.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.