Na etapie składania zamówienia u kontrahenta zagranicznego można obniżyć koszty zakupu towarów nie tylko negocjując cenę, ale także obniżając wartość należności celnych.
Ustalając podstawę do naliczenia cła, a więc wartość celną, do ceny transakcyjnej widocznej na fakturze importowej, dodaje się i odejmuje koszty wymienione w art. 32 i 33 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny. Przykładem kosztu, który musi być obligatoryjnie dodany do ceny transakcyjnej, powiększając tym samym podstawę, od której nalicza się cło, jest koszt transportu na odcinku pozaunijnym. Oczywiście, jeśli nie jest już zawarty w cenie. Z kolei przykładem kosztu, który podlega odliczeniu od wartości celnej, jest transport towaru wewnątrz Unii Europejskiej.
Jednak o ile dodawanie elementów wymienionych w art. 32 kodeksu jest absolutnie obligatoryjne, o tyle odejmowanie kosztów wymienionych w art. 33 już obowiązkowe nie jest. Kodeks wspólnotowy stanowi, że nie wlicza się do wartości celnej tych kosztów tylko wtedy, gdy można je wyodrębnić z ceny faktycznie zapłaconej lub należnej. Zatem wiedza o tym, które koszty nie wchodzą do wartości celnej, może przyczynić się do obniżenia cła płaconego przy odprawie celnej. Wystarczy dopilnować, aby koszty te były wyodrębnione na fakturze importowej.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.