Od początku tego roku obowiązują znowelizowane przepisy dotyczące faktur korygujących. Na czym polegają wprowadzone w tym zakresie ułatwienia dla przedsiębiorców?
Typowe w obrocie gospodarczym są przypadki, gdy kontrahent, kupując w danym czasie pewną określoną ilość towarów lub usług, uzyskuje prawo do obniżenia ich ceny o ustaloną z góry wartość (sprzedawca udziela rabatu). Jeszcze do niedawna stawał przed dylematem – w jaki sposób rabat ten powinien udokumentować. Problem ten przedsiębiorcy rozwiązywali w rozmaity, nie zawsze przez prawodawcę pożądany sposób.
Wynikał on z tego, że wszystkie dotychczasowe rozporządzenia ministra finansów, które określały zasady wystawiania faktur i faktur korygujących, przewidywały, że udzielając rabatu, podatnik musiał w fakturze korygującej ująć informacje dotyczące towarów (usług), które zostały objęte rabatem, oraz dane dotyczące pierwotnie wystawionych faktur. Wymogi te nie sprawiały trudności, w przypadku gdy korekta dotyczyła jednej faktury. Sprawa przedstawiała się jednak zupełnie inaczej, w przypadku gdy rabat dotyczył kilkudziesięciu lub kilkuset faktur wystawionych przez podatnika np. w ciągu pół roku. W takich przypadkach podatnicy najczęściej korygowali wybrane, często ostatnio wystawione faktury. I dziwili się, dlaczego minister utrzymuje przez lata wymóg, który w istocie rzeczy niczemu nie służy, a tworzy jedynie nadmierne obciążenia administracyjne.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.