Zaliczenie podatków fikcyjnych w międzynarodowym prawie podatkowym

Kwestia metod unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania dochodu i majątku, stosowanych w bilateralnych umowach podatkowych, była już przedmiotem analiz w ramach Akademii podatkowej. Bezpośrednie zaliczenie zagranicznego podatku na poczet podatku krajowego jest jedną z dwóch podstawowych metod unikania międzynarodowego podwójnego opodatkowania dochodu i majątku dobrze znaną na gruncie zarówno wewnętrznego prawa podatkowego, jak i bilateralnych umów podatkowych. Podobnie jest w odniesieniu do tzw. zaliczenia pośredniego stosowanego – pod pewnymi warunkami – do opodatkowania zagranicznych dywidend i polegającego na zaliczeniu na poczet podatku krajowego nie tylko podatku pobranego u źródła od dywidend przez państwo, w którym ma siedzibę spółka wypłacająca dywidendy, lecz także na zaliczeniu kwot podatku zapłaconego przez tę spółkę od swych dochodów – jeszcze przed ustaleniem wysokości jej zysku netto, z którego dokonana ma zostać wypłata dywidend. Kwestie te w polskim prawie podatkowym – w odniesieniu do dywidend otrzymywanych przez polskie spółki od spółek, które mają siedzibę w państwie spoza UE, Europejskiego Obszaru Gospodarczego i Szwajcarii, ale z którą Polska ma zawartą umowę podatkową – reguluje art. 20 ust. 2 ustawy o CIT.