Ujmowanie kosztów i przychodów zgodnie z zasadami rachunkowości jest jednym z warunków prawidłowego prowadzenia ksiąg rachunkowych. Obowiązują tu zasady memoriału i współmierności przychodów i kosztów. Dość często zdarzają się jednak sytuacje, że pracownicy księgowości mają wątpliwości, do jakiego okresu sprawozdawczego przyporządkować dany nakład, czy powinien on być ujmowany poprzez rozliczenie jednorazowe czy rozłożone w czasie. Przepisy nie dają tu jednoznacznej odpowiedzi.
Zasada współmierności nakazuje ujmować zdarzenia w księgach rachunkowych, przyporządkowując je do właściwego okresu sprawozdawczego. Oznacza to, że trzeba rozliczać w czasie zarówno koszty, jak i przychody. Zasada ta ma oczywiście również przełożenie na aktywowanie kosztów wytworzenia wyrobów, ujmowanie materiałów, które będą dopiero w przyszłości zużyte w działalności, jako zapasy, czy chociażby poprzez naliczanie odpisów amortyzacyjnych przez cały okres użytkowania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych. Znaczenie praktyczne ma także, jak technicznie ewidencjonujemy ponoszenie kosztów, bo wpływa to na wartość pozycji „Zmiana stanu produktów” w rachunku zysków i strat.
Koszty dotyczące przyszłych okresów sprawozdawczych to RMK czynne
Rozliczenia międzyokresowe kosztów (dalej: RMK) są odzwierciedlane w księgach rachunkowych jako rozliczenia czynne i rozliczenia międzyokresowe bierne. Te koszty, które dotyczą przyszłych okresów sprawozdawczych, ujmuje się jako czynne rozliczenia międzyokresowe kosztów zgodnie z art. 39 ust. 1 ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 395; dalej: u.r.). Dzięki stosowaniu czynnych rozliczeń międzyokresowych można wiarygodnie ustalić wynik finansowy w każdym okresie sprawozdawczym.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.