Podatnik nie może indywidualnie ustalić stawki amortyzacyjnej dla budynku mieszkalnego wykorzystywanego na potrzeby wynajmu prywatnego, jeżeli nie było nabycia.
Podatniczka była właścicielem 1/2 części działki budowlanej na podstawie notarialnej umowy przeniesienia własności z 1980 r. Pozostała 1/2 część działki należała do jej rodziców na prawach współwłasności ustawowej. Działka została zabudowana budynkiem mieszkalnym bliźniaczym składającym się z dwóch segmentów. Budynek otrzymał w ewidencji miasta dwa numery: 13 dla jednego segmentu i 13a dla drugiego segmentu.
W 1994 r. córka zawarła z rodzicami umowę potwierdzającą użytkowanie całego budynku od 1982 r., jednocześnie wyłączając możliwość wspólnego korzystania (umowa quoad usum). W 2006 roku podatniczka wynajęła (najem prywatny) segment 13a. Zapytała, czy segment budynku oznaczony jako 13a spełnia przesłanki do uznania go jako używany środek trwały w dniu przyjęcia go do ewidencji środków trwałych w 2006 roku?
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.