Badając, czy określone wydatki są kosztem uzyskania przychodu, organ podatkowy musi wziąć pod uwagę cały ciąg zdarzeń gospodarczych, które doprowadziły do uzyskania przychodu.
Organy podatkowe zakwestionowały zaliczenie do kosztów podatkowych wydatków spółki z tytułu czarteru barki, która była poddana modernizacji. Zakwestionowały również koszty, jakie poniósł prezes zarządu spółki podczas misji gospodarczej do Rumunii. Stwierdziły, że te wydatki nie przyczyniły się do powiększenia przychodu, ponieważ celem wyjazdu było zawarcie umowy przewozu drewna, a spółka w tym czasie taką działalnością się nie zajmowała. Wątpliwości wzbudziła również kwota, którą spółka otrzymała jako zaliczkę od kontrahenta, w zamian za co miała świadczyć na jego rzecz usługi. Zdaniem organów było to nieodpłatne świadczenie w postaci odsetek od uzyskanej kwoty. Spółka mogła nią dysponować przez długi czas, a w końcowym rozrachunku wartość usług wykonanych przez spółkę na rzecz jej kontrahenta była dużo niższa niż kwota przekazana tytułem zadatku.
Spółka, odnosząc się do kolejnych zarzutów, podkreśliła, że w czasie poniesienia wydatków miał miejsce ciąg zdarzeń gospodarczych, który skutkował zawarciem umów. Musiała ona ponieść koszty modernizacji barki, ponieważ żaden z podmiotów zajmujących się czarterem nie chciał brać na siebie ryzyka i wydatków z tym związanych. Koszty misji gospodarczej prezesa były zasadne, nawet gdy nie doszło do zawarcia umowy. Również charakter prawny kwoty wpłaconej jako zadatek organy podatkowe powinny w razie wątpliwości ustalić powództwem wniesionym do sądu, zwłaszcza że nie znają treści umowy zawartej między skarżącą a jej kontrahentem i jej celu gospodarczego.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.