Firma

W opublikowanym w zeszłym tygodniu projekcie nowelizacji ustawy – Prawo restrukturyzacyjne i ustawy – Prawo upadłościowe (nr z wykazu: UC43) poza zmianami wynikającymi bezpośrednio z unijnej dyrektywy 2019/1023, zwanej „dyrektywą drugiej szansy”, znalazł się przepis doprecyzowujący warunki ogłaszania upadłości przedsiębiorstwa przez sąd. Dodany do ustawy – Prawo upadłościowe (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 794) art. 9a ma stanowić, że „nie można ogłosić upadłości w okresie od obwieszczenia o ustaleniu dnia układowego w postępowaniu o zatwierdzenie układu do umorzenia postępowania o zatwierdzenie układu lub do dnia złożenia wniosku o zatwierdzenie układu do sądu”.

Od 13 grudnia 2024 r. unijni producenci, importerzy oraz dystrybutorzy produktów konsumenckich, w szczególności tych szybkozbywalnych, będą m.in. musieli opracowywać procedury monitorowania bezpieczeństwa takich towarów i wprowadzić zmiany na ich etykietach. Czasu na to nie zostało wiele.

Dystrybutorzy i niezależni producenci części motoryzacyjnych chcą, by Komisja Europejska zapewniła im pewny i niedrogi dostęp do danych, które mają producenci aut. Projekt przepisów jest przygotowany, ale wciąż nie został przyjęty.

Komisja Europejska zdecydowała, że serwis społecznościowy X nie zostanie uznany za strażnika dostępu – mimo że spełnił kryteria ilościowe.

Otwarcie postępowania restrukturyzacyjnego bardzo często usypia czujność wierzycieli. Sądzą oni, że taka procedura wiąże się z przerwaniem biegu przedawnienia roszczeń. Tymczasem cały system prawa prywatnego, w tym prawo restrukturyzacyjne, hołduje zasadzie wynikającej z łacińskiej paremii volenti non fit iniuria (chcącemu nie dzieje się krzywda), a zatem zakłada, że każdy wierzyciel, w tym pracownik, będzie należycie dbał o swoje prawa. Niezbędna jest więc aktywność pracownika, aby uniknąć sytuacji, w której jego roszczenie, np. o pensję czy odprawę emerytalną, się przedawni.

Podjęcie uchwały o udzieleniu absolutorium członkom organów w spółkach kapitałowych należy do obligatoryjnych punktów zwyczajnego zgromadzenia wspólników (zwyczajnego walnego zgromadzenia akcjonariuszy). Już sama ta zasada – wynikająca wprost z kodeksu spółek handlowych – świadczy o doniosłości prawnej instytucji absolutorium. Czy zatem członek zarządu, któremu zgromadzenie udzieliło absolutorium przy okazji zamknięcia roku obrotowego, może przestać się obawiać, że spółka wystąpi z roszczeniami odszkodowawczymi związanymi z okresem sprawozdawczym objętym uchwałą? Czy da się w pełni zabezpieczyć członka zarządu przed odpowiedzialnością cywilnoprawną z tytułu pełnienia takiej funkcji?