Firma

Zdaniem urzędników dobrym sposobem na walkę z naruszeniami jest wymierzanie wyższych kar. Tymczasem w ocenie sędziów organ antymonopolowy błędnie interpretuje kluczowy przepis ustawy.

Byłem prezesem zarządu spółki z o.o. Niedawno gmina, wobec której spółka ma niespłacone zobowiązania, wytoczyła mi sprawę na podstawie art. 299 kodeksu spółek handlowych, bo egzekucja z majątku spółki była bezskuteczna. W uzasadnieniu podano, że dług powstał w okresie, gdy pełniłem funkcję prezesa. Jednak to nieprawda, bo byłem wtedy jedynie formalnie wpisany w Krajowym Rejestrze Sądowym, ale faktycznie na kilka miesięcy przed powstaniem zadłużenia złożyłem rezygnację na ręce wspólnika spółki i dodatkowo wysłałem pismo do sądu rejestrowego. Niestety wspólnik nie złożył wniosku do KRS o wykreślenie mnie z funkcji prezesa, wobec czego gmina przytacza argumenty o domniemaniu prawdziwości wpisu. Czy w tej sytuacji mogę zostać obciążony długiem spółki, skoro faktycznie nie byłem w zarządzie?

Prowadzę firmę. Sąd oddalił wniosek o nadanie klauzuli wykonalności przeciwko wspólnikom spółki jawnej (jeden tytuł wykonawczy), która była moim kontrahentem. Wcześniej doszło do bezskutecznej egzekucji wobec spółki (obecnie w likwidacji), ale przy użyciu drugiego tytułu wykonawczego. Sąd podał, że nie ma wykazanej bezskuteczności egzekucji ze spółki (jak przy drugim tytule wykonawczym), a likwidacja nie spełnia wymogu bezskuteczności. Czy jest podstawa do odwołania się od orzeczenia sądu?

Od 25 maja 2018 r. legalność profilowania osób fizycznych, np. w branży reklamy internetowej, będzie uzależniona od spełnienia wielu obowiązków. Nie warto ich lekceważyć, bo za naruszenia będą grozić wielomilionowe kary

Uregulowanie skutków podatkowych oraz skutków w postępowaniach administracyjnych w przypadku śmierci przedsiębiorcy będącego osobą fizyczną przewidują przygotowane przez Ministerstwo Rozwoju założenia ustawy o zmianie niektórych ustaw w związku z sukcesją przedsiębiorstwa osoby fizycznej.

Nasza sp. z o.o. zawarła umowę ze spółką jawną, w związku z czym wystawiono nam fakturę VAT. Nie uregulowaliśmy należności, gdyż uznaliśmy, że druga strona nie zrealizowała warunków umowy. Spółka wezwała nas do zapłaty, a następnie wysłała ostateczne wezwanie, zawierające ostrzeżenie o zamiarze przekazania danych do biura informacji gospodarczej, prowadzącego rejestr dłużników. Na oba pisma nie odpowiedzieliśmy. Na wniosek sp.j. w jednym z biur ujawniono informację o zadłużeniu naszej spółki. Nie zawarto jednak informacji, że roszczenie jest sporne. Gdy okazało się, że spółka figuruje w rejestrze, bank odmówił udzielenia kredytu. Wystąpiliśmy więc do sp.j., by wnioskowała o usunięcie informacji. Ta odmówiła, nie poinformowała też biura, że sprawa jest sporna. Czy doszło do naruszenia dóbr osobistych naszej spółki, w tym dobrego imienia?

Posiadacze udziałów w spółdzielczych kasach powinni reagować na niekorzystne dla nich zmiany w statutach. W razie upadłości, mogą zostać zmuszeni do pokrycia części strat

Nie będzie już można lekceważyć żadnej z nich. Przedsiębiorcy wykorzystujący dziś to, że przepisy nie mówią, do kiedy trzeba odpowiedzieć na żądania klienta, będą na to mieli 30 dni

Obowiązująca od 11 września 2015 r. ustawa krajobrazowa (czyli ustawa z 24 kwietnia 2015 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem narzędzi ochrony krajobrazu; Dz.U. poz. 774) pozwala m.in. radom gmin określić w formie uchwał lokalne zasady umieszczania reklam. W uchwałach samorządy mogą decydować nie tylko, gdzie i jakie reklamy można umieszczać, lecz także, jaka będzie wysokość opłat za nie. Do tego gminy mogą karać grzywną za niestosowanie lokalnych przepisów.

Prowadzę firmę. W sądzie rejonowym złożyłem wniosek o wpis do rejestru zastawu na mieniu kontrahenta (chodziło o artykuły metalowe). Załączyłem do wniosku umowę zastawu, w której wskazano miejsce położenia towaru i jego wartość. Zastaw miał zabezpieczać wierzytelności z umów handlowych. Sąd oddalił wniosek, uznając, że umowa jest wadliwa, bo nie określono w niej liczby tych rzeczy i sposobu ich wyodrębnienia, np. przez oznaczenie sztuk. Poza tym stwierdził, że „brak im cechy zorganizowania”. Czy orzeczenie sądu jest prawidłowe? Powstaje też pytanie, czy sąd mógł w ogóle weryfikować umowę zastawu?