Ingerencja w kształtowanie cen energii jest sprzeczna z definicją konkurencyjności i utrudnia rozwój branży energetycznej

W świetle ostatnich zapowiedzi prezesa URE o możliwości powrotu do regulacji cen energii elektrycznej dla wytwórców (poprzez ustalanie ceny maksymalnej) oraz reakcji producentów energii na tę wypowiedź nasuwa się pytanie, czy regulacja na rynku energii jest potrzebna, i jeśli tak, to w jakim zakresie.

Specyfika rynku

Ze względu na specyfikę rynku energii elektrycznej wynikającą z fizycznych cech działania systemu elektroenergetycznego różniącego ten rynek od innych rynków towarowych wydaje się, że istnienie regulacji w tym obszarze nie powinno budzić wątpliwości. W szczególności chodzi tutaj o potrzebę zapewnienia ciągłej równowagi pomiędzy ilością produkowanej energii a ilością tej energii pobieraną z systemu (zwłaszcza wobec braku możliwości magazynowania), ograniczoną elastyczność produkcji oraz strategiczne dla państwa znaczenie bezawaryjnego działania systemu elektroenergetycznego. Sprostanie tym zadaniom wymaga istnienia organu dysponującego odpowiednimi mechanizmami regulowania, który będzie czuwał nad sprawnym działaniem systemu oraz gwarantował ciągłość dostaw. Pamiętajmy, że potrzeba kontrolowania rynku energii przez państwo wynika również z faktu członkostwa Polski w Unii Europejskiej i związanej z tym potrzeby implementacji regulacji unijnych do polskiego prawa. Przykładem może być tutaj przyjęcie pakietu energetycznego 3x20, który zobowiązuje Polskę (jako państwo) do zwiększenia udziału energii odnawialnej w łącznej ilości energii sprzedawanej odbiorcom końcowym, ograniczenia emisji CO2 i zwiększenia efektywności wykorzystania energii. Ponieważ wypełnienie tych zobowiązań wymaga od uczestników rynku realizacji ogromnych inwestycji, głównie w obszarach wytwarzania i dystrybucji, państwo potrzebuje podstawowych narzędzi w postaci regulacji, aby wymusić konieczne inwestycje, nie zapominając przy tym o interesach odbiorców końcowych.