W postępowaniu apelacyjnym można uwzględnić nowe fakty

Zgodnie ze stanowiskiem Sądu Najwyższego zajętym w uchwale z 19 kwietnia 2007 r. sygn. III CZP 162/06, wykładnia prawa dokonana przez Sąd Najwyższy w trybie art. 398 zn. 20 kodeksu postępowania cywilnego może uzasadniać powołanie przez stronę nowych faktów i dowodów w toku postępowania apelacyjnego.

Zgodnie z art. 381 kodeksu postępowania cywilnego, sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody tylko wtedy, gdy strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później. Taka treść cytowanego wyżej artykułu 381 kodeksu postępowania cywilnego wskazuje, że dopuszczalność zgłaszania nowych faktów i dowodów jest zasadą, wyjątkiem zaś ich pominięcie - w wypadkach ściśle wyliczonych w ustawie. Wyjątki te ustanowione zaś zostały wyłącznie w celu dyscyplinowania stron przez skłanianie ich do przedstawiania całego znanego im materiału faktycznego i dowodowego już w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Zdaniem Sądu Najwyższego zaprezentowanym w uchwale z 19 kwietnia 2007 r. sygn. III CZP 162/06 - obostrzenia zawarte w art. 381 kodeksu postępowania cywilnego są wyrazem dążenia do koncentracji materiału procesowego, a nie ograniczenia rozpoznawczych i kontrolnych funkcji apelacji. Dla należycie dbającej o swoje interesy procesowe strony, obostrzenia te nie stanowią przeszkody w zrealizowaniu celu procesowego, w szczególności polegającego na ujawnieniu prawdy materialnej.