Co to jest deficyt na rachunku bieżącym

Kraj, a ściślej mówiąc rezydenci i władze kraju z deficytem obrotów bieżących, zaciągają kredyt za granicą i odwrotnie - nadwyżka oznacza, że kraj pożycza środki swoim partnerom zagranicznym. Kraj, który ma deficyt, czerpie z oszczędności światowych, może wtedy konsumować albo inwestować więcej, niż wynosi jego aktualny produkt. Jeżeli tylko konsumuje, ryzykuje, że nie będzie miał czym spłacić zaciągniętych długów. Jeśli inwestuje w budowę fabryk, wtedy taki deficyt ma szanse choćby częściowej samospłaty dzięki wyższej produkcji.

Można powiedzieć, że kraj z niedoborem importuje bieżącą konsumpcję i eksportuje konsumpcję w przyszłości, gdyż kiedyś będzie musiał spłacić zadłużenie swoim produktem. Dlatego wysokie deficyty na rachunku bieżącym zazwyczaj rodzą pytanie, czy kraj będzie w stanie spłacać swoje długi, czy przeznacza zagraniczne oszczędności na dostatecznie zyskowne projekty inwestycyjne, czy ich po prostu nie przejada. Jeżeli przyczyną dużego deficytu na rachunku bieżącym jest deficyt handlowy, a zatem znaczna przewaga importu nad eksportem, to inwestorzy zastanawiają się wtedy, czy aby waluta kraju nie jest zbyt mocna i nie powinna ulec osłabieniu. Wtedy poprawiłaby się konkurencyjność cenowa eksportu i pogorszyła konkurencyjność importu, co sprzyjałoby zbilansowaniu obrotów handlowych. W obawie, że waluta kraju może się osłabić, będą wycofywali swoje aktywa z kraju, np. sprzedawali obligacje skarbowe lub akcje, i tym samym wywołają spadek jej kursu. Przede wszystkim z tej przyczyny tak znacznie obniżył się w tym roku kurs dolara do euro, a w ślad za nim - także do złotego. Uznano, że deficyt handlowy w USA jest nadmierny.