Instrumenty pochodne są znane przede wszystkim jako narzędzia spekulacji. Jednak ich podstawowym przeznaczeniem jest ograniczanie ryzyka, znane pod angielską nazwą hedging
Hedging stosowany jest przez liczne przedsiębiorstwa i instytucje finansowe, rzadziej przez inwestorów indywidualnych. Podmioty te mogą zastosować w hedgingu instrumenty pochodne należące do dwóch grup - symetrycznych i opcyjnych (niesymetrycznych).
Symetryczne instrumenty pochodne to pozagiełdowe kontrakty terminowe forward, giełdowe kontrakty terminowe futures oraz swapy. Podstawową zasadą ich wykorzystania do eliminacji danego rodzaju ryzyka jest zajęcie pozycji terminowej przeciwnej do pozycji zabezpieczanej. Tak więc importer, mający w przyszłości zapłacić kwotę denominowaną w walucie obcej, może się zabezpieczyć zawierając kontrakt forward, dzięki któremu w przyszłości kupi potrzebną kwotę po kursie ustalonym już obecnie. Z kolei przedsiębiorstwo, które zaciągnęło wieloletni kredyt o zmiennym oprocentowaniu, dzięki transakcji swapowej może zapewnić sobie niezmienność stóp procentowych. Niestety, wykorzystanie symetrycznych instrumentów pochodnych prowadzi wprawdzie do eliminacji lub redukcji skutków niekorzystnej zmiany ceny instrumentu bazowego, ale jednocześnie nie pozwala na skorzystanie z przyszłych pozytywnych zmian ustalonego parametru. Przykładowy importer nie skorzysta ze spadku kursu waluty obcej (np. deprecjacji dolara amerykańskiego), a kredytobiorca nie zaoszczędzi wtedy, gdy przyszłe stopy procentowe okażą się niższe od oczekiwań. Może to mieć fatalne skutki, np. jeżeli przedsiębiorstwo kupuje nadal dolary po 4 zł, czyli po kursie ustalonym kilka lat temu, podczas gdy obecnie rynkowy kurs dolara jest już niższy - od 2,2 zł.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.