Resort obrony wydaje pół miliarda rocznie na ochroniarzy

537 mln zł. Tyle wydało w ubiegłym roku Ministerstwo Obrony Narodowej na ochronę swoich obiektów przez Specjalistyczne Uzbrojone Formacje Ochronne. To agencje ochrony, których pracownicy posiadają pozwolenie na broń palną. Z tym że jeszcze w 2013 r. kwota ta była o połowę niższa i wynosiła niecałe 255 mln zł. W 2015 r. było to niecałe 300 mln zł, ale w kolejnych latach wydatki MON na ochronę wzrastały o ponad 100 mln zł rocznie. – SUFO wprowadzono po zlikwidowaniu zasadniczej służby wojskowej. Koszty utrzymania wartownika SUFO były znacznie mniejsze niż żołnierza zawodowego. Według wyliczeń ekspertów warta wojskowa uznawana jest za najdroższą ochronę obiektów wojskowych. Natomiast najtańszą jest ochrona SUFO. Obecnie szacunkowy koszt ochrony obiektów realizowany przez żołnierzy zawodowych wyniósłby ok. 1,5–2 mld zł – informuje pułkownik Jarosław Zeidler z Zespołu Informacji Publicznej Centrum Operacyjnego MON. – Wydatki na ochronę realizowaną przez SUFO poszły w górę, gdyż w poszczególnych latach podniesiono minimalne wynagrodzenie – dodaje wojskowy.

Taką przyczynę potwierdza Wojciech Stawski, wiceprezes zarządu Polskiej Izby Ochrony. – Podniesienie stawek w ochronie jest pochodną zwyżki stawki minimalnej za pracę. MON prowadzi dosyć restrykcyjną politykę wobec usług zewnętrznych firm ochrony. Warunki umów są wyśrubowane. Często są w nich zawarte wysokie kary za niewłaściwe wykonywanie usług – stąd wymaganie wysokiego poziomu kwalifikacji pracowników. Z naszych informacji wynika, że niewiele firm jest w stanie je spełnić – stwierdza Stawski. – Zatrudnieni w ochronie muszą być dopuszczeni do pracy z bronią. W związku z tym każdy chroniący obiekty MON musi zdać egzamin. A to nie jest łatwe, trzeba mieć 100 proc. poprawnych odpowiedzi na teście. Co za tym idzie, pozyskanie fachowców do SUFO jest droższe i nikt z takimi uprawnieniami nie będzie pracował za minimalną stawkę krajową – wyjaśnia.