Rozpatrywanie wniosków o udzielenie ulg w spłacie zobowiązań publicznoprawnych sprawia urzędnikom nie lada trudności. Nie tylko dlatego, że w toku ich załatwiania stykają się z ludzkimi dramatami finansowymi, rodzinnymi czy też zdrowotnymi. Chodzi przede wszystkim o to, że tego typu sprawy są rozstrzygane w ramach uznania administracyjnego, a to oznacza brak ścisłych kryteriów podejmowania decyzji i dużą odpowiedzialność, by konkretnym rozstrzygnięciem nie skrzywdzić wnioskodawcy.
Artykuł 67a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 201 ze zm.) wskazuje jedynie, że organ na wniosek zobowiązanego, w przypadkach uzasadnionych ważnym interesem dłużnika lub interesem publicznym, może odroczyć termin płatności należności lub rozłożyć ją na raty, albo częściowo lub całkowicie umorzyć zobowiązanie, a także związane z nim dodatkowe koszty, jak np. odsetki. Ten przepis stosuje się nie tylko do podatków, lecz także innych należności publicznoprawnych pobieranych przez organy władzy państwowej i samorządowej, takich jak chociażby różnego rodzaju opłaty lokalne.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.