RIO zarzuciła naszej gminie wadliwe organizowanie obsługi bankowej. Z jednej strony nasza umowa z bankiem obejmuje bowiem gminne instytucje kultury (np. bibliotekę), a z drugiej strony – nie obejmuje jednostek budżetowych, np. gminnego ośrodka pomocy społecznej. Czy faktycznie popełniamy błąd?
Analizę zacznijmy od omówienia statusu prawnego jednostek organizacyjnych gminy – jest on bowiem pod względem prawnym zróżnicowany. I tak prawne podstawy funkcjonowania jednostek budżetowych zawarto w ustawie o finansach publicznych (dalej: u.f.p.). Zgodnie z art. 11 z ust. 1 u.f.p. jednostkami budżetowymi są jednostki organizacyjne sektora finansów publicznych nieposiadające osobowości prawnej, które pokrywają swoje wydatki bezpośrednio z budżetu, a pobrane dochody odprowadzają na rachunek odpowiednio dochodów budżetu państwa albo budżetu jednostki samorządu terytorialnego. W ust. 2 postanowiono zaś, że jednostka budżetowa działa na podstawie statutu określającego w szczególności jej nazwę, siedzibę i przedmiot działalności. Ponadto, zgodnie z ust. 3, podstawą gospodarki finansowej jednostki budżetowej jest plan dochodów i wydatków zwany „planem finansowym jednostki budżetowej”.
Samodzielne jednostki
Natomiast inne przepisy regulują status prawny instytucji kultury: w tym zakresie właściwe są przepisy ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (u.o.p.d.k.). Jednostki te są prawnie samodzielne i niezależne od macierzystego samorządu. W art. 27 u.o.p.d.k. podano, że instytucja kultury gospodaruje samodzielnie przydzieloną i nabytą częścią mienia oraz prowadzi samodzielną gospodarkę w ramach posiadanych środków, kierując się zasadami efektywności ich wykorzystania. Instytucja kultury może zbywać środki trwałe. Przy zbywaniu środków trwałych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące przedsiębiorstw państwowych.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.