Trylion osobominut lekcji historii [OPINIA]

Tak w ogóle… historia to przedmiot, by tak powiedzieć, „z potencjałem”, a uspołecznianie szkół ma wiele sensu. Oba te pomysły warto jednak omówić dopiero wtedy, kiedy zobaczymy, czego o edukacji nie powiedziano. Przede wszystkim pominięto prościutką, a jednak rewolucyjną dzisiaj myśl: szkoła ma służyć kształceniu człowieka umiejącego dojść do własnego ładu – ze sobą i z innymi ludźmi. Europejska tradycja – podkreślam, że tradycja, a nie nowinka, a już zwłaszcza nowinka lewacka – zakłada, że możliwie wysoki poziom wiedzy o świecie pomaga w realizacji tego zadania. Stąd wynalazek powszechnej oświaty. Umiesz rozumować, oddzielać prawdę od fałszu, czytać tzw. teksty kultury, wyciągać logiczne wnioski, pojąć, czemu maszyna lata, a brak dzikich pszczół zmniejsza nasze szanse dotrwania do XXII wieku? Łatwiej dojdziesz do własnego ładu i lepiej odnajdziesz się w świecie złożonych relacji społecznych. W ciągu trzydziestu lat transformacji wymyślaliśmy rozmaite nowe hasła objaśniające sens edukacji. A to „kształtowanie postaw demokratycznych”, a to „kształcenie na potrzeby rynku pracy”, a to „budzenie kompetencji miękkich”, a to „ofertę usług edukacyjnych”, a to „umacnianie narodowej tożsamości”. Wszystko fajne, ale fundament jest właśnie najważniejszy, a nim jest osoba ludzka, nie założony produkt. Kochaj bliźniego swego jak siebie samego… To przesłanie mobilizuje: jeżeli nie cierpisz siebie, nie będziesz cierpiał innych, jeżeli obdarzysz się ślepą miłością, nie udadzą ci się relacje z kimkolwiek innym. I tak dalej.