Przemoc domowa to nie wymysł. Za liczbami stoją prawdziwe tragedie

W 2015 roku w sądach rejonowych w Polsce nieprawomocnie osądzono z art. 207 § 1 kk ogółem 14400 osób. Z tego: - 11 935 - skazano; - 361 - uniewinniono; - 1 396 - warunkowo umorzono postępowanie; - 701 - umorzono postępowanie; - 694 - tymczasowo aresztowano . Z tego wymierzono: − 45 - kary mieszane; − 219 - kary grzywny; − 792 - kar ograniczenia wolności; − 10 873 - kar pozbawienia wolności; w tym: 1 656 - bezwzględnych; 9 217 - z warunkowym zawieszeniem wykonania. ShutterStock

26 listopada 2017

Głównymi źródłami danych na temat rozmiarów zjawiska przemocy w rodzinie są policyjne i sądowe statystyki, odnoszące się do procedur Niebieskiej Karty oraz skazań. Nie znamy dokładnej skali zjawiska (ciemna liczba spraw). Wg danych Agencji Praw Podstawowych UE 19% kobiet w Polsce doświadczyło przemocy, w tym przemocy w rodzinie. Z uwagi na metodologię badania dane te są zaniżone. Dane Policji przedstawiają liczbę interwencji domowych dotyczących przemocy w rodzinie oraz – pochodzące z procedury „Niebieskie Karty”– liczby ofiar i sprawców przemocy domowej.

Dane Policji przedstawiają liczbę interwencji domowych dotyczących przemocy w rodzinie oraz – pochodzące z procedury „Niebieskie Karty”– liczby ofiar i sprawców przemocy domowej.

Liczba wypełnionych Niebieskich Kart to w 2016 r. 73 531. Ogólna liczba ofiar przemocy to 91789, z czego liczba kobiet - 66930, mężczyzn – 10636, dzieci - 14223. Większość ofiar stanowią zatem kobiety (ponad 70%). Największą grupę wśród sprawców przemocy w rodzinie w poszczególnych latach – ponad 90% - stanowią mężczyźni

Statystyki sądowe pokazują liczbę orzeczeń sądowych wydanych w sprawach o znęcanie się, w tym rodzaj orzeczenia oraz rodzaj i wymiar kary. Zachowania składające się na przemoc w rodzinie kwalifikowane są przede wszystkim z art. 207 k.k., który określa przestępstwo fizycznego lub psychicznego znęcania się nad osobą najbliższą lub nad inną osobą pozostającą w stałym lub przemijającym stosunku zależności od sprawcy albo nad małoletnim lub osobą nieporadną ze względu na jej stan psychiczny lub fizyczny, które zagrożone jest karą pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5. Kwalifikowanymi typami znęcania się są: działanie sprawcy ze szczególnym okrucieństwem (art. 207 § 2 k.k.) oraz znęcanie, którego następstwem jest targnięcie się pokrzywdzonego na własne życie (art. 207 § 3 k.k.).

Największy odsetek wszystkich kar za stosowanie przemocy w rodzinie stanowi zatem kara pozbawienia wolności z warunkowym jej zawieszeniem na okres od 2 do 5 lat. Sądy niezwykle rzadko stosują narzędzia izolacji sprawcy od ofiary: nakaz opuszczenia lokalu, zakaz kontaktów i zakaz zbliżania się. Rzadko kierują także sprawców do udziału w programach korekcyjno-edukacyjnych.

System przeciwdziałania przemocy w rodzinie w Polsce tworzony jest od 2005 r. (ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o przeciwdziałaniu przemocy w rodzinie). W 2010 r. ustawa została istotnie znowelizowana. W 2015 r. Polska ratyfikowała Konwencję antyprzemocową Rady Europy. Warto wspomnieć, że 2017 rok został ogłoszony przez Komisję Europejską EC rokiem intensywnych działań przeciw przemocy wobec kobiet, a UE podpisała Konwencję antyprzemocową RE przez UE.

Autopromocja

Źródło: Inne

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.

policja przemoc domowa prawa człowieka kobiety przemoc

Zgłoś błąd

Przemoc domowa to nie wymysł. Za liczbami stoją prawdziwe tragedie

Powiązane