Samorządom pozostały niespełna trzy miesiące na rozdzielenie funkcji organizatora od funkcji wykonawcy przewozów. Przepisy dopuszczają różne formy wyłaniania przewoźnika do obsługi ustalonej przez gminę linii. Zasady wyboru nie mogą jednak naruszać równych szans konkurencji między podmiotami zajmującymi się transportem publicznym.
To gmina odpowiada za sprawy lokalnego transportu zbiorowego. Możliwe jest współdziałanie jednostek samorządu terytorialnego. Dodatkowo gminy, związki międzygminne oraz stowarzyszenia jednostek samorządu terytorialnego mogą udzielać pomocy, w tym pomocy finansowej, sobie wzajemnie bądź innym jednostkom samorządu terytorialnego. Gmina jest organizatorem systemu komunikacji publicznej, a należące najczęściej do miasta przedsiębiorstwo komunikacyjne to tylko jeden z wykonawców zleceń w tym zakresie. Z tego powodu przedsiębiorstwo takie nie może być traktowane w sposób uprzywilejowany, przede wszystkim nie powinno być faworyzowane wobec konkurencji.
Organizacja przewozów
Obecnie w zdecydowanej większości przypadków lokalne przedsiębiorstwa przewozowe zorganizowane są jako spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, a udziały w niej należą w 100 proc. do gmin. W praktyce można spotkać również spółki, w których gminy nie są jedynymi właścicielami. W takich przypadkach udziałowcami mogą być również inwestorzy prywatni, np. producenci taboru. Z kolei w Krakowie komunikacja miejska zorganizowana jest w ramach spółki akcyjnej. W niektórych gminach komunikacja miejska działa w formie zakładów budżetowych. Tak jest np. w Toruniu i Zielonej Górze. Generalnie jednak w gminach ukształtowały się dwa modele organizacji komunikacji miejskiej. Pierwszy charakteryzuje się rozdzieleniem funkcji organizatora przejazdu od jego wykonawcy. Innymi słowy gmina lub jej jednostka organizacyjna jest organizatorem przejazdu, a wybrany w drodze przetargu wykonawca – firma autobusowa – świadczy usługi przewozu. W tym modelu organizatorem mogą być związki międzygminne (np. Śląsk), Zarządy Komunikacji Miejskiej (Warszawa, Kielce), Zarządy Dróg i Komunikacji (np. Bydgoszcz, Wrocław). W modelu tym funkcję wykonawcy świadczącego usługi realizują podmioty zewnętrzne, również prywatne. Drugi model łączy wymienione funkcje organizacyjne i wykonawcze. Model ten polega na samodzielnym świadczeniu usług przewozowych mieszkańcom przez należące do miasta zakłady komunikacyjne. Takie rozwiązanie funkcjonuje m.in. w Poznaniu, Częstochowie, Lublinie.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.