Jak bronić się przed podwyższeniem opłat za użytkowanie wieczyste

Z racji tego, że użytkowanie wieczyste jest powszechną formą władania nieruchomościami w aglomeracjach miejskich, corocznym zwyczajem stały się dokonywane na znaczną skalę aktualizacje opłat rocznych należnych właścicielom tychże nieruchomości (jednostkom samorządu terytorialnego lub Skarbowi Państwa). O ile jednak sama skala aktualizacji opłat nie musi znajdować się w sferze zainteresowań poszczególnych przedsiębiorców, o tyle zmiana wysokości opłaty za użytkowanie wieczyste nieruchomości związanych z prowadzoną przez nich działalnością gospodarczą już przykuwa i powinna przykuwać ich uwagę. Wypowiedzenie dotychczasowej opłaty otrzymane z urzędu gminy, miasta lub powiatu wszczyna procedurę, w której bierność przedsiębiorcy-użytkownika wieczystego prowadzi do obciążenia go nową opłatą, potrafiącą sięgać w skrajnych wypadkach dziesięciokrotności opłaty dotychczas ponoszonej. Prawo przewiduje jednak wiele instrumentów, dzięki którym użytkownik wieczysty może chronić się przed niezasadną bądź nadmierną podwyżką opłaty rocznej.

Opłata roczna

Funkcja opłaty rocznej zbliżona jest do czynszu jako ekwiwalentu należnemu właścicielowi za możliwość korzystania z jego gruntu przez użytkownika wieczystego w czasie trwania stosunku użytkowania wieczystego. Jej wysokość uzależniona jest od aktualnej wartości nieruchomości, w związku z czym może być zmienna w czasie. Zgodnie z obowiązującym od dnia 9 października brzmieniem art. 77 ust. 1 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (dalej: u.g.n.) zmiany wysokości opłaty rocznej nie mogą być dokonywane częściej niż raz na trzy lata. Użytkownik wieczysty zobowiązany jest uiszczać opłatę przez cały czas trwania swego prawa za dany rok z góry do dnia 31 marca. Jako że opłata stanowi element stosunku prawnorzeczowego, na obowiązek jej zapłaty czy też wysokość samoczynnie nie wpływają zmiany podmiotowe po stronie użytkownika wieczystego.