Niebezpieczny może być np. wyrób włókienniczy powodujący zatrucie lub reakcję alergiczną użytkownika, z powodu zastosowania do produkcji zabronionych związków chemicznych. O braku bezpieczeństwa wyrobu może też przesądzić wada konstrukcyjna lub zła jakość materiału, np. o zbyt wysokim stopniu palności.
Przepisy dotyczące bezpieczeństwa produktu zawarte są m.in. w rozporządzeniu Rady Ministrów z 6 kwietnia 2004 r. w sprawie bezpieczeństwa i znakowania produktów włókienniczych, a także w regulacjach o ogólnym bezpieczeństwie produktów (ustawa z 12 grudnia 2003 r.) oraz normach polskich i europejskich (PN-EN). Charakter prawny norm (PN-EN) nie wymaga od producenta, aby każdy wyrób testować co do zgodności z normami. Jednakże potwierdzenie takiej zgodności przez właściwe laboratorium obiektywnie podnosi stopień bezpieczeństwa produktu. Ponadto w razie szkody wyrządzonej przez produkt posłuży producentowi jako dowód, że wyrób ten był bezpieczny, a tym samym pomoże wyłączyć jego odpowiedzialność za szkodę.
Producent, który wprowadził na polski rynek wyrób włókienniczy, powinien mieć dokumenty potwierdzające spełnienie przez ten wyrób wymogów bezpieczeństwa. Mogą to być deklaracje własne lub dostawców, wyniki badań lub certyfikaty.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.