Autopromocja

Nowela prawa autorskiego, czyli wielkie rozczarowanie wszystkich środowisk

Karol Kuch, radca prawny z Kancelarii Grynhoff Woźny Wspólnicy
Karol Kuch, radca prawny z Kancelarii Grynhoff Woźny WspólnicyDGP
26 października 2010

Przed kilkoma dniami, 21 października 2010 r., weszła w życie nowela prawa autorskiego. Miała ona na celu dostosowanie prawa autorskiego w zakresie określenia wysokości tantiem dochodzonych przez organizacje zbiorowego zarządzania prawami autorskimi (OZZ) do ustawy zasadniczej.

Od samego początku było oczywiste, że ostateczny kształt ustawy nie zadowoli w pełni żadnej z zainteresowanych stron w zakresie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi. Dlaczego? Kształt ustawy determinować będzie bowiem wysokość wynagrodzenia w zakresie zbiorowego zarządzania prawami autorskimi, które w skali roku i wszystkich pól eksploatacji objętych zbiorowym zarządem liczony będzie w setkach milionów złotych. Na etapie prac nad ustawą zgłaszane były zarzuty niekonstytucyjności nowych przepisów oraz zależnie od tego, która strona słała pisma do Sejmu, wskazywano, że ustawa pokrzywdzi twórców albo użytkowników. Jednak, jak deklarował ustawodawca, jego celem było doprowadzenie do sytuacji, w której zainteresowane strony same w drodze kompromisu ustalą ostateczną wysokość wynagrodzenia.

O noweli prawa autorskiego padnie jeszcze wiele słów o jej niezgodności z konstytucją, niesprawiedliwości oraz stratach, które spowoduje. Pomijając powyższe, już dziś, tuż po jej wejściu w życie, wiadomo, że nie doprowadzi nawet w dłuższej perspektywie czasowej do „kompromisowego utarcia się ceny”, jak chcieli posłowie. Uniemożliwia to konstrukcja tej ustawy. Jeśli jednak jakimś cudem dojdzie do ewentualnego kompromisu pomiędzy użytkownikami i twórcami, to zawarty zostanie on wbrew tej ustawie. Kompromis i próba dojścia do porozumienia nie są wbudowane w ustawę, a wręcz przeciwnie – jej zapisy spowodują wzrost roszczeń ze strony OZZ i agresywne przeciwdziałanie ze strony użytkowników. Przyczyn powyższego stanu rzeczy jest kilka. Do najważniejszych należą: tryb wyboru arbitrów Komisji Prawa Autorskiego (KPA); ustalanie składu orzekającego KPA w sprawach o zatwierdzenie tabel; prowadzenie dla każdego pola eksploatacji (z wyjątkiem eksploatacji utworów na polu odtwarzanie) oddzielnych postępowań przez wszystkie OZZ mające stosowne zezwolenia; prawo do udziału w postępowaniach tabelowych nie poszczególnych użytkowników, ale organizacji ich zrzeszających; marginalizacja postępowań mediacyjnych w sprawach o reemisję czy reaktywowanie starych tabel wynagrodzeń.

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.