Uchwała musi zawierać wysokość zasiłku na usamodzielnienie

Tak wynika z rozstrzygnięcia nadzorczego wojewody dolnośląskiego, który stwierdził nieważność uchwały radnych Szklarskiej Poręby. Jej celem było uregulowanie zasad uzyskiwania zasiłku celowego na ekonomiczne usamodzielnienie. Jednak zdaniem wojewody przyjęty przez radę miasta akt prawny narusza art. 43 ust. 10 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 163). Zgodnie z nim rada jest zobowiązana wskazać w uchwale wysokość zasiłku celowego na ekonomiczne usamodzielnienie oraz szczegółowe warunki i tryb jego przyznawania, a także zwrotu.

W opinii organu nadzorczego tego wymogu nie spełnia zapis, który przewiduje, że kwotę tego świadczenia ustala się do wysokości dziesięciokrotności kryterium dochodowego obowiązującego osoby samotnie gospodarujące. Wojewoda uznał, że taka regulacja nie może być uznana za wskazanie konkretnej wysokości zasiłku, ponieważ określa tylko jego maksymalną kwotę. Podkreśla, że uchwała musi odpowiadać zakresowi delegacji ustawowej, a rada powinna zawrzeć w niej wszystkie elementy wymienione w art. 43 ust. 10. Tym samym oznacza to konieczność zagwarantowania, aby każdy zainteresowany wiedział, ile konkretnie wynosi zasiłek na ekonomiczne usamodzielnienie.