Radni muszą w precyzyjny sposób określić kwotę pomocy finansowej oraz wskazać tryb i sposób ubiegania się o jej przyznanie.
W opinii organu nadzorczego tego wymogu nie spełnia zapis, który przewiduje, że kwotę tego świadczenia ustala się do wysokości dziesięciokrotności kryterium dochodowego obowiązującego osoby samotnie gospodarujące. Wojewoda uznał, że taka regulacja nie może być uznana za wskazanie konkretnej wysokości zasiłku, ponieważ określa tylko jego maksymalną kwotę. Podkreśla, że uchwała musi odpowiadać zakresowi delegacji ustawowej, a rada powinna zawrzeć w niej wszystkie elementy wymienione w art. 43 ust. 10. Tym samym oznacza to konieczność zagwarantowania, aby każdy zainteresowany wiedział, ile konkretnie wynosi zasiłek na ekonomiczne usamodzielnienie.
Wojewoda wskazał też, że uchwała nie określa trybu przyznawania i zwrotu świadczenia. Zawarcie tej procedury również należy do obligatoryjnych zapisów, które powinny się w niej znaleźć. Ponadto samorządowcy ustalili, że osoba, której przyznano zasiłek, ma udokumentować sposób jego wykorzystania, wykazując rachunki, faktury i inne dokumenty. Jeśli tego nie zrobi, będzie musiała zwrócić kwotę świadczenia w wysokości, której spożytkowania nie potwierdziła odpowiednimi dokumentami. W przypadku tego zapisu wojewoda stwierdził, że narusza on przepisy k.p.a, który wskazuje, że katalog środków dowodowych ma charakter otwarty. Mogą nimi być w szczególności dokumenty, ale też zeznania świadków, opinie biegłych oraz oględziny, a o skorzystaniu z nich będzie decydował kierownik ośrodka pomocy społecznej w toku prowadzonego przez siebie postępowania.
ORZECZNICTWO
Rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody dolnośląskiego z 31 sierpnia 2015 r. nr NK-N.4131.130.9.2015.JW1. www.serwisy.gazetaprawna.pl/orzeczenia
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu