Przepis kodeksu karnego wykonawczego umożliwiający przedłużanie bez ograniczenia czasowego okresu pobytu więźnia w celi, której powierzchnia wynosi mniej niż 3 metry kwadratowe na jednego skazanego, narusza konstytucję.
Skarżący zakwestionowali zgodność z konstytucją przepisu kodeksu karnego wykonawczego, który pozwala dyrektorowi zakładu karnego na umieszczenie skazanego w celi w której na jedną osobę wynosi mniej niż 3 mkw. Zgodnie z przepisem, dyrektor może umieścić skazanego w gorszych warunkach na dowolny czas bądź kilkakrotnie ponawiać swoją decyzję. Zdaniem skarżących, prowadzi to do sytuacji, w jakiej znalazł się inicjator postępowania przed TK, czyli wielu lat spędzonych w warunkach uwłaczających godności.
Dyskrecjonalna decyzja
Reprezentujący skarżącego adwokat z urzędu podkreślał na rozprawie, że regułą stało się stosowanie zaskarżonego przepisu permanentnie, nie zaś, jak wynikało to z zamierzeń ustawodawcy, zupełnie wyjątkowo. Podkreślił także zbyt daleko idące uprawnienia dyrektora zakładu karnego, który dyskrecjonalną decyzją, uzasadnioną niedookreślonym pojęciem - szczególnie uzasadnione wypadki - umieszcza więźniów w zbyt małych celach.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.