Podstawą legalizacji może być decyzja

STAN FAKTYCZNY: W stycznia 2001 r. powiatowy inspektor nadzoru budowlanego zawiadomił właścicieli nieruchomości o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie legalności budowy. Odbiór zawiadomienia pokwitowała żona. W kwietniu 2007 r. inspektor wstrzymał roboty budowlane przy budowie trzech obiektów budowlanych nietrwale związanych z gruntem. Były to: obity sidingiem domek letniskowy, drewniany schowek na narzędzia oraz sanitariat. Wszystkie te obiekty były wzniesione bez wymaganego pozwolenia na budowę. Dlatego inspektor nałożył na właścicieli działki obowiązek przedstawienia w terminie do 15 maja 2007 r. stosownych dokumentów. W postanowieniu zażądano zaświadczenia od wójta gminy o zgodności przedmiotowych obiektów budowlanych z przepisami o planowaniu przestrzennym, oraz oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, a ponadto czterech egzemplarzy projektu budowlanego wraz z niezbędnymi opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami. Organ wyjaśnił też, że jeżeli inwestorzy wykonają nałożone obowiązki, organ ustali wysokość opłaty legalizacyjnej. Jeśli się z nich nie wywiążą, organ nakaże rozbiórkę samowoli budowlanej. Inspektor pouczył właścicieli, że wykonanie projektu budowlanego wraz z załącznikami jest celowe jedynie w przypadku uzyskania pozytywnego zaświadczenia od wójta o zgodności przedmiotowych obiektów budowlanych z przepisami o planowaniu przestrzennym.

Inwestorzy domagali się zawieszenia postępowania do czasu zakończenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowej nieruchomości. Inspektor jednak odmówił, a potem nakazał rozbiórkę samowoli.