Ustalenie momentu śmierci jest istotne z punktu widzenia prawa spadkowego. Zazwyczaj zmarła osoba jest badana przez lekarza, który wystawia kartę zgonu będącą podstawą do uzyskania aktu zgonu – dokumentu stanowiącego dowód śmierci. Prawo przewiduje również inną możliwość stwierdzenia (jedynie z prawnego punktu widzenia) śmierci – uznanie za zmarłego.
W prawie cywilnym śmierć uznawana jest za moment, w którym kończy się zdolność prawna człowieka, co wiąże się z wygaśnięciem jego praw i obowiązków niemajątkowych oraz przejściem praw i obowiązków majątkowych na spadkobierców.
Uznanie za zmarłego jest swego rodzaju fikcją prawną mającą (której śmierci nie stwierdzono) poprzez przyjęcie
Podstawową przesłanką uznania za zmarłego jest czyli zaistnienie zdarzenia, uniemożliwiającego ustalenie miejsca pobytu osoby fizycznej i zapewnienie ochrony jej życia, zdrowia lub wolności, wymagające jej odnalezienia albo udzielenia pomocy. Możliwość uznania za zmarłego jest również uzależniona od , który upłynął .
Za ogólny termin kodeks cywilny przyjmuje, w którym zgodnie z istniejącymi wiadomościami zaginiony jeszcze żył. Uznanie za zmarłego może zostać nastąpić również po dłuższym terminie – osoba zaginiona może zostać uznana za zmarłą. Dziesięcioletni termin może zostać również skrócony w sytuacji, w której zaginiony w chwili uznania za zmarłego – termin konieczny do wydania postanowienia wynosi wtedy.
Kodeks cywilny przewiduje także, że w sytuacji którym podróżował zaginiony, termin zostaje skrócony do. Jeśli nie ma możliwości pewnego stwierdzenia katastrofy wyznaczony termin rozpoczyna swój bieg z upływem , natomiast jeśli , termin wynosi również, ale liczone o statku. Jeśli osoba zaginęła w związku z dla życia można uznać ją za zmarłą lub według znanych okoliczności powinno ustać.
Uznanie za zmarłego nie następuje z mocy prawa w wyniku upływu narzuconych przez prawo terminów. Warunkiem uznania osoby za zmarłą jest złożenie oraz przeprowadzenie , w wyniku którego sąd wydaje o uznaniu za zmarłego.
Wniosek o uznanie za zmarłego należy złożyć do (nie zameldowania) zaginionego. W przypadku o wyborze sądu decyduje ostatnie znane , a gdy nawet ono właściwym do rozpatrzenia sprawy będzie . Jeśli do wydania postanowień o uznanie za zmarłego dla tych zaginionych.
Z wnioskiem może teoretycznie wystąpić , w czyli każdy kto ma interes prawny w uzyskaniu takiego postanowienia, krewni, powinowaci, ale także np. spadkobierca czy wierzyciel. jest do złożenia wniosku może konkretnej sprawy.
Wniosek można złożyć , po upływie którego dana osoba może zostać uznana za zmarłego, chyba że termin ten – w takiej sytuacji wniosek może być złożony .
We wniosku należy zawrzeć wszystkie dane konieczne dla wniosku o wszczęcie postępowania takie jak , do którego jest kierowanym, , oraz , (w tym osoby, która go wnosi), , oznaczenie (wniosek) oraz czy .
Ponadto we wniosku powinny znaleźć się również: , i , jego oraz oraz informacja o i zaginionego. Wniosek powinien zawierać także wniosek oraz wszelkie wymagane .
W wyniku postępowania wydaje , w którym zawarte jest oznaczenie , który uznany został za najbardziej prawdopodobny ze względu na okoliczności, a w braku takich okoliczności przyjmuje się, że momentem śmierci był dzień po upływie terminu. Na podstawie orzeczenia wydanego przez sąd sporządza.
opr. Marta Zybert
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.
Wpisz adres e-mail wybranej osoby, a my wyślemy jej bezpłatny dostęp do tego artykułu