NSA o związkach jednopłciowych: O więzi z Polską decyduje nie tylko małżeństwo

Sprawa, na kanwie której wydany został wyrok NSA, dotyczyła odmowy wydania zezwolenia na nabycie udziału w lokalu mieszkalnym przez obywatela Chile. Zgodnie z ustawą z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (Dz.U. z 2014 r. poz. 1380 ze zm.), nabycie nieruchomości w Polsce przez cudzoziemca wymaga zezwolenia. Jest ono wydawane w drodze decyzji administracyjnej przez ministra spraw wewnętrznych i administracji (art. 1 ust. 1 ustawy). Warunkiem otrzymania zezwolenia jest złożenie wniosku, w którym cudzoziemiec wykaże, że zachodzą okoliczności potwierdzające jego więzi z Rzecząpospolitą Polską, zaś samo nabycie nieruchomości nie spowoduje zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a  także nie sprzeciwiają się temu względy polityki społecznej i zdrowia społeczeństwa (art. 1a ust. 1 ustawy). Okoliczności, które mogą świadczyć o więzi cudzoziemca z Polską, zostały przykładowo wymienione w art. 1a ust. 2 ustawy – np. małżeństwo z Polakiem, posiadanie polskiego pochodzenia, prowadzenie działalności gospodarczej na terenie Polski. Co do zasady spod obowiązku uzyskania zezwolenia wyłączone jest nabycie przez cudzoziemca lokalu mieszkalnego (art. 8 ust. 1 pkt 1 ustawy), chyba że mieszkanie położone jest w strefie nadgranicznej. Oznacza to, że cudzoziemiec, który zamierza kupić mieszkanie np. w Jeleniej Górze, Zakopanem, Gdańsku czy Sopocie, musi zwrócić się do ministra spraw wewnętrznych i administracji z wnioskiem o  wydanie zezwolenia (wykaz gmin położonych w strefie nadgranicznej określony został w rozporządzeniu ministra spraw wewnętrznych i administracji z 29 sierpnia 2005 r.). Minister może odmówić, np. jeśli uzna, że więź cudzoziemca z Polską nie istnieje. Tak było w odniesieniu do obywatela Chile w niniejszej sprawie.