Współzawodnictwo w czasie COVID-19

Na gruncie ustawy o bezpieczeństwie imprez masowych przyjęto, że współzawodnictwo sportowe oznacza indywidualną lub zbiorową rywalizację osób, która polega na wykazaniu aktywności fizycznej
Telewizja. Telewizor. Sport. MeczShutterStock
10 listopada 2020

Część z imprez sportowych dopuszczono rozporządzeniem Rady Ministrów z 16 października 2020 r. Nie całkiem jednak wiadomo, jaki był rzeczywisty zamiar ustawodawcy.

Jest oczywiste, że ustawodawca staje teraz przed trudnym zadaniem stworzenia norm, które będą chronić naczelną wartość: życie i zdrowie obywateli. Sytuacja ta nie usprawiedliwia jednak bałaganu legislacyjnego, jaki został zapoczątkowany wejściem w życie rozporządzenia ministra zdrowia z 13 marca 2020 r. w sprawie ogłoszenia na obszarze Rzeczpospolitej Polskiej stanu zagrożenia epidemicznego (Dz.U. z 2020 r. poz 433). Wątpliwości dotyczą np. imprez sportowych. Ustawodawca najpierw dokonał ich całkowitego lockdownu, a potem – od wejścia w życie rozporządzenia Rady Ministrów z 29 maja 2020 r. w sprawie ustanowienie określonych ograniczeń, nakazów i zakazów w związku z wystąpieniem stanu epidemii (Dz.U. z 2020 r. poz. 964) – nastąpiło ich częściowe „odmrożenie”. Było ono możliwe nie tylko dzięki przyjętym przepisom, lecz przede wszystkim dzięki planowi powrotu do rozgrywek piłki nożnej mężczyzn, który został przygotowany w ramach Ekstraklasy S.A. Taka współpraca na linii przedsiębiorca-ustawodawca, poparta określonym planowaniem, konsultacjami powinna być przez prawodawcę wykorzystywana o wiele częściej.

Pozostało 88% treści
Wybierz pakiet i czytaj bez ograniczeń.

Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Autopromocja
381453mega.png
381439mega.png
381484mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.