Skarga pauliańska: zamiar pokrzywdzenia trzeba wykazać

14 listopada 2011

Sąd Najwyższy rozpatrywał sprawę dotyczącą Wandy W. i Władysława W., którzy byli właścicielami dwóch nieruchomości. Udziały w jednej z nich przenieśli umową darowizny m.in. na wnuki, drugą sprzedali rodzicom. Umowy zawarte były 28 grudnia 2001 r. i 23 stycznia 2002 r.

Małżonkowie prowadzili także działalność gospodarczą w spółce z o.o S. i byli udziałowcami spółki L. Od 1999 r. do 2003 r. związani byli z firmą leasingową, poprzednikiem prawnym Millenium Leasing. Z tego tytułu mieli zobowiązania. Pod koniec sierpnia 2002 r. zawarli ze spółką S. umowę przejęcia długu. Dłużnikiem została spółka, a małżonkowie podpisali weksel przez nią wystawiony. I tak stali się dłużnikami. Ponieważ zadłużenie było bardzo duże Millenium Leasing wystąpił do sądu przeciwko wnukom małżonków S., matce i siostrze Władysława S. o uznanie za bezskuteczne umów, które przenosiły na nich własność udziałów w nieruchomościach. Podstawą roszczenia był art. 527 par. 3 kodeksu cywilnego, który mówi, że gdy wskutek czynności prawnej dłużnika dokonanej z pokrzywdzeniem wierzycieli uzyskała korzyść majątkową osoba, będąca z nim w bliskim stosunku, domniemywa się, że wiedziała, iż dłużnik działał ze świadomością pokrzywdzenia.

Pozostało 31% treści
Ten artykuł przeczytasz tylko z aktywną subskrypcją Premium.
Teraz z Płatnościami powtarzalnymi BLIK
zyskasz dostęp do wszystkich treści
za 29 zł / miesiąc przez 3 miesiące


Możesz anulować w dowolnym momencie.
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna
Autopromocja
381536mega.png
381439mega.png
381557mega.png
©℗

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.