Skutki wykonania prezydenckiego postanowienia o wyznaczeniu jednego z sędziów Sądu Najwyższego do orzekania w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej SN mogłyby być trudne do odwrócenia. Dlatego też zasadne jest wstrzymanie wykonania takiego aktu. Do takich wniosków doszedł Naczelny Sąd Administracyjny.
Przypomnijmy, zgodnie z ustawą o SN (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 622) w skład IOZ SN wchodzi 11 sędziów wyznaczonych przez prezydenta spośród sędziów SN wylosowanych na posiedzeniu kolegium SN przez jego przewodniczącego. Taki tryb wyłaniania obsady IOZ SN nie spodobał się jednemu z wylosowanych, który postanowił zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie głowy państwa o wyznaczeniu go do orzekania w tej izbie. Jak podnosił, procedura została przeprowadzona bez jego woli, a nawet bez jego wysłuchania. Skarżący nie mógł również odmówić przyjęcia stanowiska w IZO bez jednoczesnego zrzeczenia się urzędu sędziego SN. Jednocześnie zwrócił się o udzielenie tymczasowej ochrony, a WSA uznał, że skarżący uprawdopodobnił zaistnienie ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu.
Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez głowę państwa. Jak wskazywano w zażaleniu, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, gdyż udzielenie tymczasowej ochrony polega na wstrzymaniu wykonania jedynie aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. A zdaniem prezydenta postanowienie o wyznaczeniu do orzekania w IOZ SN takim aktem nie jest. Podniesiono również, że skarżący nie wykazał, że brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.