Sędzia (chwilowo) nie musi orzekać w Izbie Odpowiedzialności Zawodowej Sądu Najwyższego

Przypomnijmy, zgodnie z ustawą o SN (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 622) w skład IOZ SN wchodzi 11 sędziów wyznaczonych przez prezydenta spośród sędziów SN wylosowanych na posiedzeniu kolegium SN przez jego przewodniczącego. Taki tryb wyłaniania obsady IOZ SN nie spodobał się jednemu z wylosowanych, który postanowił zaskarżyć do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego postanowienie głowy państwa o wyznaczeniu go do orzekania w tej izbie. Jak podnosił, procedura została przeprowadzona bez jego woli, a nawet bez jego wysłuchania. Skarżący nie mógł również odmówić przyjęcia stanowiska w IZO bez jednoczesnego zrzeczenia się urzędu sędziego SN. Jednocześnie zwrócił się o udzielenie tymczasowej ochrony, a WSA uznał, że skarżący uprawdopodobnił zaistnienie ustawowych przesłanek wstrzymania zaskarżonego aktu.

Rozstrzygnięcie to zostało zaskarżone przez głowę państwa. Jak wskazywano w zażaleniu, brak było podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie zaskarżonego postanowienia, gdyż udzielenie tymczasowej ochrony polega na wstrzymaniu wykonania jedynie aktu lub czynności objętych zakresem kontroli sądowoadministracyjnej. A zdaniem prezydenta postanowienie o wyznaczeniu do orzekania w IOZ SN takim aktem nie jest. Podniesiono również, że skarżący nie wykazał, że brak wstrzymania zaskarżonego postanowienia rodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.