Przepisy o karach za płacenie pod stołem chronią państwo, nie dłużnika

Płacenie wynagrodzenia pod stołem dłużnikom alimentacyjnym jest od tego miesiąca zagrożone karą grzywny od 1,5 do 45 tys. zł. By jednak pracodawca lub osoba działająca w jego imieniu poniosła tak dotkliwą karę, zgodnie ze znowelizowanym art. 281 par. 2 kodeksu pracy muszą zostać spełnione trzy przesłanki. – Pracodawca nie potwierdza na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę przed dopuszczeniem go do pracy; przeciwko pracownikowi prowadzona jest równocześnie egzekucja świadczeń alimentacyjnych oraz egzekucja należności budżetu państwa powstałych z tytułu świadczeń wypłacanych w przypadku bezskuteczności egzekucji alimentów, do tego pracownik zalega ze spełnieniem świadczeń za okres dłuższy niż trzy miesiące. Z racji użycia przez ustawodawcą w treści przepisu spójnika „oraz” należy uznać, że pracodawca będzie mógł odpowiadać za wykroczenie tylko w przypadku pracownika, w stosunku do którego w tym samym czasie prowadzone są oba rodzaje opisanych egzekucji – zauważa dr Magdalena Zwolińska, partner w kancelarii NGL Wiater.

Dwa postępowania

Zgodnie z art. 3 ustawy z 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 808, dalej: u.p.u.a.) w przypadku bezskuteczności egzekucji osoba uprawniona może złożyć do organu właściwego wierzyciela wniosek o podjęcie działań wobec dłużnika alimentacyjnego (w celu uczynienia tej egzekucji skuteczną). Chodzi tu o osobę uprawnioną do alimentów od rodzica na podstawie tytułu wykonawczego pochodzącego lub zatwierdzonego przez sąd, jeżeli egzekucja okazała się bezskuteczna. Z kolei bezskuteczna egzekucja to taka, w wyniku której w okresie ostatnich dwóch miesięcy nie wyegzekwowano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych (tak samo traktujemy sytuację, gdy w postępowaniu upadłościowym w ostatnich dwóch miesiącach nie otrzymano pełnej należności z tytułu zaległych i bieżących zobowiązań alimentacyjnych).