Nie trzeba rejestrować czasu pracy kierownika

Pracodawca zobowiązany jest do prowadzenia ewidencji czasu pracy. Obowiązek ten dotyczy wszystkich pracodawców i powinien być realizowany w odniesieniu do każdego pracownika oddzielnie. Nieprowadzenie jej może być uznane za wykroczenie przeciwko prawom pracownika (art. 281 pkt 5 i 6 k.p.). Ponadto konsekwencją braku ewidencji może być w konkretnej sytuacji to, że sąd da wiarę zapiskom podwładnego lub zeznaniom świadków w zakresie pracy w godzinach nadliczbowych (por. np. wyroki SN z 23 listopada 2001 r., I PKN 678/00, OSNP 2003/22/538 i 19 listopada 2003 r., I PK 476/02, OSNP 2004/22/382).

Przepis art. 149 par. 2 k.p. przewiduje jednak, że do wymienionych w nim podmiotowo pracowników zakres ewidencji czasu pracy jest ograniczony. W ich przypadku nie muszą być bowiem rejestrowane godziny pracy. Chodzi o pracowników zarządzających w imieniu pracodawcy zakładem pracy (art. 128 par. 2 pkt 2 k.p.), zatrudnionych w zadaniowym systemie organizacji czasu pracy (art. 140 k.p.) oraz pracowników, którym przyznany został ryczałt za godziny nadliczbowe (art. 151¹ par. 4 k.p.) lub ryczałt za pracę w porze nocnej (art. 151⁸ par. 2 k.p.). Brak obowiązku ewidencji czasu pracy tych pracowników oznacza nieodnotowywanie liczby przepracowanych przez nich godzin w danej dobie albo godzin rozpoczęcia i zakończenia pracy. W pierwszym przypadku pracodawca jest zwolniony z konieczności odnotowywania liczby przepracowanych godzin. W drugim ograniczenie obowiązku sprowadza się jedynie do zwolnienia z konieczności rejestrowania, o której godzinie pracownik zaczął i zakończył pracę w danej dobie. Uzasadnieniem takiego rozwiązania jest to, że wyżej wymienieni pracownicy nie mają prawa do oddzielnego wynagrodzenia z tytułu pracy w godzinach nadliczbowych. Natomiast podwładni otrzymujący ryczałt mają z góry ustalony wymiar pracy w godzinach nadliczbowych lub w porze nocnej.