Pojawienie się w pracy pracownika w stanie nietrzeźwości lub spożywanie przez niego alkoholu w czasie pracy może się skończyć rozwiązaniem umowy o pracę, gdyż jest jednym z najcięższych naruszeń obowiązków.
Stawienie się do pracy zatrudnionego w stanie nietrzeźwości wyklucza możliwość świadczenia przez niego pracy, jak również pozostawania w gotowości do jej świadczenia (orzeczenie Sądu Najwyższego z 11 kwietnia 2000 r., sygn. I PKN 586/99). Ważne jest też orzeczenie SN z 19 września 1978 r. (sygn. I PRN 80/60), które porusza kwestię dotychczasowej nienagannej pracy zatrudnionego. Okazuje się, że nietrzeźwość na stanowisku pracy, nawet jednorazowa, to jedno z najcięższych naruszeń podstawowych obowiązków służbowych i dla konsekwencji nie ma znaczenia przebieg dotychczasowej kariery.
Naruszenie sumienności
Kodeks pracy zobowiązuje pracownika do sumiennego i starannego wykonywania pracy (art. 100 par. 1 kodeksu pracy). Jest on też zobowiązany do przestrzegania przepisów związanych z bezpieczeństwem i higieną pracy (art. 100 par. 2 pkt 2 k.p.). Dlatego zdaniem Sądu Najwyższego, wyrażonym w orzeczeniu z 13 listopada 1980 r. (sygn. I P 1448/80), zarówno spożywanie alkoholu na terenie zakładu pracy i podczas pracy, jak i stawienie się pracownika do pracy w stanie nietrzeźwości stoją w sprzeczności z obowiązkiem sumiennej pracy, przestrzegania dyscypliny pracy oraz poszanowania określonego regulaminem porządku w zakładzie pracy i uzasadniają zastosowanie wobec pracownika art. 52 par. 1 pkt 1 k.p. (ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych).
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.