Jeżeli wskutek choroby pracownik nie jest w stanie kierować swoimi sprawami i nie ma ustanowionego przedstawiciela prawnego, okres dochodzenia roszczeń jest wydłużany. Osoba wyznaczona przez sąd może dokonać za niego czynności procesowych.
Pracownik zwolniony z pracy w czerwcu 2006 r. miał zamiar wystąpić przeciwko pracodawcy z roszczeniami o wypłatę wynagrodzenia za nadgodziny wypracowane w tym roku oraz ekwiwalent za urlop wypoczynkowy. Na przeszkodzie temu stanął wypadek, który miał miejsce w lipcu 2006 r. Spowodował on u pracownika niezdolność do kierowania własnym postępowaniem wskutek pourazowych zaburzeń psychicznych. Stan ten po wypadku nie poprawił się i mężczyzna został całkowicie ubezwłasnowolniony z tego powodu, ale dopiero w grudniu 2011 r., kiedy to ustanowiono dla niego opiekuna.
Przedawnienie po trzech latach
Opiekun prawny może skutecznie dochodzić w imieniu pracownika roszczeń ze stosunku pracy, chociaż w typowych okolicznościach roszczenia te byłyby już przedawnione. Terminy te wprowadzane są po to, aby podmioty prawa przez długi okres nie pozostawały w niepewności co do obowiązku wypełniania swoich zobowiązań. Instytucja ta pozwala uchylić się od obowiązku spełnienia roszczenia po podniesieniu zarzutu przez osobę zobowiązaną. Kodeks pracy dla roszczeń majątkowych i niemajątkowych wprowadza, z pewnymi niewielkimi wyjątkami, trzyletni okres przedawnienia. W opisanej sytuacji gdyby nie wypadek pracownika, do roszczenia o ekwiwalent za urlop wypoczynkowy stosowany byłby 3-letni okres po rozwiązaniu stosunku pracy, a zatem do czerwca 2009 r. Roszczenia o wypłatę wynagrodzenia za nadgodziny za poszczególne miesiące przedawniłoby się jeszcze wcześniej, to jest w trzy lata od terminów wypłaty wynagrodzeń za poszczególne miesiące.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.