Praca

Problem: W praktyce się zdarza, że gdy pracodawca oddaje wolne za świąteczną sobotę, za pracę w niedzielę, święto lub dzień wolny z tytułu przeciętnie pięciodniowego tygodnia pracy bądź za nadgodziny, to pracownik nie może z tego skorzystać, bo choruje. Logiczne wydaje się wówczas, że rekompensatę powinien odebrać w innym terminie. Ale czy rzeczywiście? Zapytaliśmy o to resort rodziny, bo jak się okazuje, choć to problem już znany, to wciąż aktualny.

W jakim przypadku można mówić o niezawinionej przyczynie zakończenia zatrudnienia (w kontekście długotrwałej nieobecności w pracy)? Czy w takiej sytuacji prawo do rozwiązania umowy bez wypowiedzenia jest bezwarunkowe? Na pytanie odpowiada Magdalena Kalinowska, prawnik w kancelarii CMS Cameron McKenna.

Komitet Stały Rady Ministrów rekomenduje rządowi pozytywną opinię o prezydenckim projekcie ws. obniżenia wieku emerytalnego do 60 lat dla kobiet i 65 dla mężczyzn - powiedział PAP wiceszef MRPiPS Marcin Zieleniecki. Dodał, że resort finansów chce powiązać wiek ze stażem pracy.

W dzisiejszym wyroku Trybunał stwierdził, że prawo Unii stoi na przeszkodzie uregulowaniu krajowemu lub praktyce krajowej, które zezwalają na to, by pracownikowi, który skorzystał z przyznanego mu urlopu dla poratowania zdrowia w okresie corocznego urlopu wypoczynkowego można było – po zakończeniu urlopu dla poratowania zdrowia – odmówić prawa do skorzystania z corocznego urlopu wypoczynkowego w późniejszym terminie, pod warunkiem, że cel urlopu dla poratowania zdrowia różni się od celu corocznego płatnego urlopu, co powinien ocenić sąd krajowy.

Należy go wypłacać m.in. po przeniesieniu na inne stanowisko w związku z ciążą, wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową. Sposób wyliczenia zależy zaś od tego, czy płaca jest stała, czy zmienna.

TEZA: Z art. 59 kodeksu pracy wynika, że samo stwierdzenie krótkości okresu pozostałego do końca umowy nie przesądza o tym, iż przywrócenie do pracy jest niewskazane.

Podczas wakacyjnego urlopu podjąć pracę zarobkową planuje 10% Polaków, wynika z badania Barometr Providenta. Wśród najmłodszej grupy osób, planujących podjąć sezonową pracę odsetek sięga 40 proc. , podano także.

Od stycznia zatrudniam w moim zakładzie fryzjerskim młodocianą (17 lat) na podstawie umowy w celu przygotowania zawodowego na dwa lata. Zataiła, że jest w ciąży, i od 10 czerwca, a więc już prawie trzy tygodnie, nie ma jej w pracy. Oświadczyłam jej przez telefon, że rozwiązuję umowę bez wypowiedzenia, po czym wysłałam świadectwo pracy z datą rozwiązania umowy 10 czerwca. Pracownica oświadczyła, że zwolniłam ją nieprawidłowo i poda sprawę do sądu. Czy postąpiłam prawidłowo? Czy sąd może przywrócić ją do pracy?

Okazuje się, że już obecnie osoby na umowach cywilnoprawnych tworzą związki zawodowe. Eksperci nie są jednak zgodni, czy mają do tego prawo oraz jakie daje im to uprawnienia

W powszechnym odczuciu dysponentem urlopu na żądanie jest pracownik. Wprawdzie to on wybiera dzień, w którym ma zamiar z niego skorzystać, ale to pracodawca formalnie go udziela.

TEZA: Obowiązek zawiadomienia zakładowej organizacji związkowej o zamiarze wypowiedzenia umowy o pracę pracownikowi, o którym mowa w art. 10 ust. 2 ustawy z 13 marca 2003 r. o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 192), ciąży na pracodawcy tylko wówczas, gdy pracownik jest przez tę organizację reprezentowany.

Pracownikowi, który ma zaległe dni wypoczynku z poprzedniego roku, należy ich udzielić do końca września. Nie dotyczy to jednak wolnego na życzenie. Na jego wybranie jest czas do końca roku.

Sezonowe zatrudnienie w czasie wolnym od nauki podejmują najczęściej uczniowie i studenci, a więc osoby mało obeznane w przepisach prawa pracy. Fakt ten potrafią wykorzystać nieuczciwi pracodawcy. Omijajmy ich z daleka.

W ciągu pięciu lat zatrudnienie w sektorze węgla kamiennego spadło o niemal 24,5 tys. osób – wynika z wyliczeń DGP. Na koniec kwietnia liczba zatrudnionych w tej branży spadła poniżej 90 tys. osób.

Rada Dialogu Społecznego pracuje nad inicjatywą ustawodawczą. Związkowcy i pracodawcy chcą zmienić terminy na odwołanie się od wypowiedzeń i dyscyplinarek.

W III RP nie było chyba rządu, który nie opracowałby swojego pakietu dla przedsiębiorców. Donald Tusk promował „jedno okienko”, a Janusz Palikot skakał po stercie dokumentów zawierających przepisy, które komisja Przyjazne Państwo usunęła z obrotu prawnego. Ten teatr miał odejść w niepamięć – twarzą proprzedsiębiorczych reform obecnego rządu został nad wiek poważny, doświadczony i wykształcony technokrata, wicepremier Morawiecki.

Ostatnie miesiące to ożywiona dyskusja na temat reformy systemu emerytalnego w Polsce. Ot, debatujemy nad tym, jak podzielić dostępne pieniądze, by je cudownie pomnożyć i wypłacić emerytom. I jakkolwiek większość propozycji pasuje do filmów z gatunku science fiction, to tego typu dyskurs jest potrzebny. Między innymi brak rozmów, ścierania się poglądów leżał u podstaw reformy emerytalnej z 1999 r., którą coraz więcej Polaków postrzega w kategoriach katastrofy.