Jak wynika z interpretacji ministra finansów (nr PT8/033/203/688/WCX/12/PT-694), podatnik może wystawiać faktury w dowolnym języku obcym, gdy dokonuje sprzedaży na rzecz podmiotu zagranicznego. Co więcej, może w ten sposób dokumentować także transakcje z polskimi spółkami (podmiotami gospodarczymi), jeśli jest im to potrzebne, bo np. mają centralę za granicą. Obowiązek sporządzenia faktury w języku polskim sprzedawca ma tylko wtedy, gdy wystawia ją dla polskiego konsumenta lub jednostki prawa publicznego, np. urzędu.
Faktury wystawiane w języku obcym muszą mieć jednak pewne polskie akcenty. Podatnicy mają obowiązek umieścić na nich polski napis „faktura” albo „faktura korygująca” (ewentualnie „korekta”). W polskiej walucie (złotych) trzeba też wykazać kwotę podatku, nawet jeśli kwota transakcji wyrażona jest np. w euro.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.