Jednostki powinny tworzyć rezerwy na przyszłe świadczenia na rzecz pracowników

Zgodnie z art. 921 kodeksu pracy (dalej: k.p.) pracownikowi spełniającemu warunki uprawniające do renty z tytułu niezdolności do pracy lub emerytury, którego stosunek pracy ustał w związku z przejściem na rentę lub emeryturę, przysługuje odprawa pieniężna w wysokości jednomiesięcznego wynagrodzenia. Pracownik, który otrzymał odprawę, nie może ponownie nabyć do niej prawa. Odprawa rentowo-emerytalna nie zależy od stażu pracy. Dla uzyskania prawa do tego świadczenia wymagane jest jedynie powiązanie nabycia uprawnień rentowo-emerytalnych z rozwiązaniem umowy o pracę. Wypłata odprawy rentowo-emerytalnej przez jednego z pracodawców, u którego następuje ustanie zatrudnienia, zwalnia pozostałych pracodawców, u których zatrudniony jest pracownik przechodzący na rentę (emeryturę), od tego obowiązku. Odprawa rentowo-emerytalna powinna być wypłacona przez przedsiębiorcę-pracodawcę do ostatniego dnia trwania stosunku pracy.