W zmienionych od 2019 r. regulacjach dotyczących podatku u źródła najwięcej wątpliwości budzą oświadczenie płatnika i opinia o stosowaniu przez niego zwolnienia z poboru tego podatku. W obu przypadkach należy bowiem oświadczyć, że podatnik jest rzeczywistym właścicielem wypłacanych należności, a ustalenie jego statusu przez płatnika nie zawsze jest proste.
Sama definicja rzeczywistego właściciela (beneficial owner) na gruncie polskich przepisów uległa zmianie od 1 stycznia 2019 r. – rozszerzono wymóg otrzymania należności dla własnej korzyści oraz zakaz bycia pośrednikiem, a także dodano wymóg prowadzenia rzeczywistej działalności gospodarczej w kraju siedziby. Ustawodawca wskazał dodatkowo, że przy badaniu rzeczywistej działalności bierze się pod uwagę: wykonywanie faktycznych czynności stanowiących działalność gospodarczą, posiadanie lokalu, wykwalifikowanego personelu oraz wyposażenia, a także to, czy struktura, w której funkcjonuje podatnik, nie jest oderwana od przyczyn ekonomicznych. Istotna jest również współmierność pomiędzy zakresem działalności prowadzonej przez podatnika a posiadanymi zasobami ludzkimi i lokalowymi – czy zawierane porozumienia mają uzasadnienie gospodarcze oraz czy podatnik samodzielnie wykonuje swoje podstawowe funkcje gospodarcze przy wykorzystaniu zasobów własnych, w tym obecnych na miejscu osób zarządzających.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.