Wyższy limit przy najmie prywatnym z niespodziewaną komplikacją

Przypomnijmy, że od 2023 r. osoby fizyczne oddające rzeczy w odpłatne używanie w ramach najmu prywatnego nie mają już możliwości dokonywania wyboru formy opodatkowania podatkiem dochodowym. Opodatkowanie w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych ma bowiem obligatoryjnie zastosowanie w każdym przypadku, w którym przychód jest umiejscowiony w źródle z art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 2647; ost.zm. Dz.U. z 2023 r. poz. 1130; dalej: ustawa o PIT), tj. najem, podnajem, dzierżawa etc. – jest to najem prywatny. Oczywiście dzięki uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 maja 2021 r., sygn. akt II FPS 2/21, nie powinno już dzisiaj budzić wątpliwości to, że podatnik może podjąć decyzję, czy najem świadczy w ramach działalności gospodarczej, czy jako najem prywatny. Wybór tej drugiej formy wyczerpuje jednak możliwości decydowania o skutkach fiskalnych w podatku dochodowym. Przy takim umiejscowieniu przychodu w źródle najem prywatny podatnik nie może już bowiem dokonać wyboru formy opodatkowania. Również wcześniejszy, dokonany w poprzednich latach wybór sposobu opodatkowania na podstawie ustawy o PIT jest już nieaktualny. Trzeba przy tym nadmienić, że dotyczy to każdego najmu prywatnego, a nie tylko wynajmu nieruchomości – chociaż w praktyce najczęściej przychód z najmu prywatnego powstaje w związku z wynajmem nieruchomości.