W związku ze zmianą zasad określenia miejsca świadczenia usług transgranicznych więcej przedsiębiorców zobowiązanych jest do zarejestrowania się do celów transakcji wewnątrzwspólnotowych oraz składania informacji podsumowujących.
W dobie otwartych granic i swobody przepływu usług w Unii Europejskiej coraz więcej polskich przedsiębiorców świadczy bądź zamierza świadczyć swoje usługi na rzecz zagranicznych kontrahentów. Świadczenie usług transgranicznych, podobnie jak transakcje krajowe, podlega rygorom wspólnego, zharmonizowanego w ramach UE systemu VAT. Ustawa o podatku od towarów i usług z 11 marca 2004 r. (dalej: ustawa o VAT) reguluje zasady opodatkowania takich usług. Od 1 stycznia 2010 r. zostały one dostosowane do nowej Dyrektywy Rady 2008/8/WE z 12 lutego 2008 r., zmieniającej Dyrektywę 2006/112/WE w odniesieniu do miejsca świadczenia usług. Wprowadziła ona fundamentalną zmianę polegającą na modyfikacji ogólnej zasady dotyczącej określenia miejsca świadczenia usług w transakcjach między podatnikami z miejsca siedziby usługodawcy na miejsce siedziby usługobiorcy.
Zmiana miejsca świadczenia usług w odniesieniu do transakcji między podatnikami VAT ma na celu zapewnienie opodatkowania wszystkich usług, również tych świadczonych na odległość, w miejscu ich konsumpcji. Jednocześnie w ustawie o VAT pozostawiono dotychczas obowiązującą zasadę ogólną w odniesieniu do transakcji między podatnikiem i ostatecznym konsumentem, czyli opodatkowanie usługi w miejscu siedziby usługodawcy.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.