Problematyczne przepisy o miejscu świadczenia usług były wielokrotnie nowelizowane. Czy obecnie nie budzą one wątpliwości?
W przypadku gdy usługi są wykonywane na rzecz podmiotu z innego państwa prowadzącego działalność gospodarczą, podstawowym miejscem ich świadczenia, a w istocie miejscem ich opodatkowania, jest miejsce, w którym nabywca ma siedzibę działalności gospodarczej. Wyjątek określony w art. 28b ust. 4 ustawy o VAT przewiduje, że w przypadku gdy usługi są świadczone na rzecz podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, ale są przez ten podmiot przeznaczone na potrzeby osobiste pewnych kategorii osób (m.in. pracowników, wspólników), wówczas miejsce świadczenia ulega zmianie – staje się nim miejsce siedziby działalności gospodarczej usługodawcy.
Oznacza to, że jeżeli polska firma świadczy usługi na rzecz firmy niemieckiej, to co do zasady nie opodatkowuje swoich usług polskim podatkiem, bo podstawowym miejscem świadczenia są Niemcy (z wyjątkiem pewnych kategorii usług), a zatem to niemiecki kontrahent powinien rozliczyć podatek. Jeśli jednak ten kontrahent ma zamiar przeznaczyć usługę na potrzeby osobiste jednego ze swoich pracowników, wówczas pojawia się problem i jest to problem polskiego usługodawcy. Na szczęście problem ten w dużym stopniu został rozwiązany nowelizacją ustawy o VAT, która weszła w życie 1 lipca 2011 r.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.