Darowiznę w postaci karmy dla schroniska zaliczamy do pozostałych przychodów operacyjnych

Wyceny darowizn w postaci karmy dla zwierząt należy dokonać zgodnie z przepisami ustawy z 29 września 1994 r. o rachunkowości. Składniki aktywów wprowadza się do ksiąg rachunkowych w wartości początkowej, którą stanowi cena nabycia (art. 28 ust. 2). W przypadku braku możliwości ustalenia ceny nabycia składnika aktywów – w szczególności przyjętego nieodpłatnie, w tym w drodze darowizny – wyceny tego składnika dokonuje się według cen sprzedaży takiego samego lub podobnego przedmiotu. Definicja ceny sprzedaży została określona w art. 28 ust. 5 ustawy o rachunkowości.

Podobnie sprawę tę definiuje ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych. Artykuł 12 ust. 5 tej ustawy precyzuje, że wartość otrzymanych nieodpłatnie rzeczy lub praw określa się na podstawie cen rynkowych, stosowanych w obrocie rzeczami lub prawami tego samego rodzaju i gatunku.

Darowizna to nieodpłatne przysporzenie obdarowanemu korzyści kosztem majątku darczyńcy. Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 32 ustawy o rachunkowości zaliczana jest do pozostałych przychodów operacyjnych. Dlatego w ewidencji księgowej karma otrzymana w formie darowizny, po dokonaniu jej wyceny, winna być potraktowana jako materiał przeznaczony do zużycia w jednostce w toku normalnej działalności w korespondencji z kontem 760 – Pozostałe przychody operacyjne.

Zapisy księgowe z tym związane powinny przebiegać następująco:

1. PK – otrzymanie darowizny w postaci karmy: strona Wn konta 310 – Materiały, strona Ma konta 760 – Pozostałe przychody operacyjne;

2. PK – wydanie materiałów (karmy) do zużycia: strona Wn konta 401 – Zużycie materiałów i energii, strona Ma konta 310 – Materiały.

Podstawa prawna

Ustawa z 29 września z 1994 r. o rachunkowości (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 330 ze zm.). Ustawa z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 851 ze zm.).