Autopromocja

Znak towarowy w prezencie z podatkiem

prezent nagroda
Nie ma wątpliwości co do konieczności zapłaty podatku.ShutterStock
12 lipca 2016

Ojciec pani Agaty zapowiedział, że podaruje jej znak handlowy. Kobieta rozważa przekazanie prezentu innej osobie. Obawia się jednak rozliczeń z fiskusem. Czy przy okazji tych transakcji będzie musiała płacić podatki.

Nie ma wątpliwości co do konieczności zapłaty podatku. W uproszczeniu znak towarowy pozwala na odróżnienie produktów danej firmy od towarów konkurencyjnych. Możemy przyjąć, że ma określoną wartość, a tym samym podlega opodatkowaniu. Tyle prostych informacji, bo dalej pojawiają się kontrowersje.

Najpierw dochodowy

Obowiązek podatkowy powstanie już z okazji darowizny, której dokonał ojciec. Powstaje jednak pytanie, czy czytelniczka powinna z tego tytułu rozliczać PIT czy podatek od spadków i darowizn. Przez pewien czas nie było to jasne nawet dla urzędników podatkowych. Jeszcze w 2014 r. dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu w interpretacji z 6 maja (nr ILPB1/415-201/14-2/AP) przychylił się do tego drugiego stanowiska. Zwrócił uwagę, że znak towarowy został podarowany bez żadnego świadczenia wzajemnego, a tym samym nie ma mowy o powstaniu przychodu w PIT. Czytelniczka nie musiałaby też płacić podatku od spadków i darowizn. Darczyńcą byłby ojciec, a tym samym miałaby prawo do skorzystania z preferencji dla najbliższej rodziny zapisanej w art. 4a ustawy. Podobny wniosek płynął z interpretacji dyrektora IS w Poznaniu z 6 maja 2013 r. (nr ILPB1/415-846/13-6/AP) i dyrektora IS w Katowicach z 25 maja 2012 r. (nr IBPBI/1/415-177/12/AB).

Jak się jednak okazało, nie jest to stanowisko prawidłowe. Na początku 2015 r. dyrektor katowickiej izby wydał kolejne trzy interpretacje, nr IBPBII/1/436-316/14/MCZ, nr IBPBI/1/415-1217/14/JS i nr IBPBI/1/415-1218/14/JS. Wyjaśnił w nich, że kto otrzymał za darmo znak towarowy, płaci podatek dochodowy, a nie od spadków i darowizn. Tu też jednak najbliższa rodzina może skorzystać ze zwolnienia zapisanego w art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy o PIT. Potwierdza to treść art. 3 ust. 2 ustawy o podatku od spadków i darowizn – zwrócił uwagę dyrektor izby. Wynika z niego wprost, że darowizna praw autorskich i pokrewnych, praw do projektów wynalazczych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych może być opodatkowana podatkiem dochodowym. Taką wykładnię potwierdziło także Ministerstwo Finansów w odpowiedzi na pytanie DGP.

Trudności z VAT

Więcej kłopotów może potencjalnie sprawić czytelniczce i jej ojcu obowiązek rozliczenia podatku od towarów i usług. Co do zasady taki obowiązek mają tylko przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą. Ta zaś musi się charakteryzować powtarzalnością, zorganizowaniem i nastawieniem na zysk. Wydaje się więc, że jednorazowa darowizna znaku towarowego takich przesłanek nie spełni, a tym samym nie ma mowy o VAT. Tym bardziej że osoby fizyczne, którym go podarowano, wykorzystują go w ramach swojego majątku osobistego. To niekoniecznie prawda, bo zdaniem fiskusa znak towarowy nie może być ze swej natury używany do celów osobistych. Przeczy temu sam jego charakter i korzyści wynikające z bycia jego właścicielem. Nie można więc skutecznie realizować praw wynikających z posiadania znaku towarowego w oderwaniu od działalności gospodarczej, a za każdym razem, gdy ktoś go wykorzysta, zrobi to w celu zarobkowym, a nie osobistym. Tak uznał m.in. dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji z 26 stycznia 2016 r., nr IPPP2/4512-1201/15-2/JO.

Podobne spory fiskus przegrywa jednak w sądach. Sędziowie orzekają, że aby uznać jednorazową darowiznę znaku towarowego za opodatkowaną, fiskus musiałby wykazać, iż darczyńca działał w charakterze producenta, handlowca lub usługodawcy, z zamiarem wielokrotnego wykonywania tych czynności. Jeśli tak się nie stanie, to nie ma obowiązku rozliczania VAT przy jednorazowej transakcji. Potwierdzają to wyroki Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z 10 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Sz 53/16, i z 26 lutego 2014 r. (sygn. akt I SA/Sz 1335/13) – prawomocne. Czytelniczka i jej ojciec muszą jednak liczyć się z koniecznością prowadzenia sądowego sporu z fiskusem albo uznać, że będą podatnikami VAT przy okazji transakcji. 

Problemy z dzierżawą

Pani Agata zamiast przekazać kolejnej osobie posiadany znak towarowy, może podjąć decyzję o jego wynajmie, np. na rzecz spółki kapitałowej. Czynsz dzierżawny, który będzie wpływał na jej konto, należy oczywiście rozliczyć z fiskusem. Ale tu także pojawi się problem. Zdaniem urzędników podatkowych taki przychód pochodzi z praw majątkowych i należy go rozliczyć według skali podatkowej (18 lub 32 proc.). Podatnicy sądzą natomiast, że (po spełnieniu ustawowych warunków) mogą opłacać 8,5-proc. zryczałtowany PIT od przychodu z najmu lub dzierżawy zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 3 lit. a ustawy o tym podatku. Przypominają, że możliwość dzierżawienia praw majątkowych potwierdził m.in. Sąd Najwyższy w wyroku z 26 stycznia 2011 r. (sygn. akt IV CSK 274/10). Po stronie podatników stają też sądy administracyjne, m.in. prawomocne wyroki WSA w Łodzi z 24 września 2015 r. (sygn. akt I SA/Łd 657/15), WSA w Warszawie z 7 lipca 2014 r. (sygn. akt III SA/Wa 587/13) i WSA w Lublinie z 4 grudnia 2013 r. (sygn. akt I SA/Lu 711/13), a także nieprawomocne orzeczenie WSA w Poznaniu z 5 marca 2014 r. (sygn. akt I SA/Po 819/13).

Sądy przyznają, że każdy przychód, którego źródłem są prawa majątkowe, powinien być kwalifikowany jako pochodzący z tego źródła. W tym wypadku jednak podatnik otrzymuje wynagrodzenie w związku z zawartą umową dzierżawy i to ona, a nie treść prawa majątkowego jest źródłem przychodu i określa warunki jego powstania. Sędziowie zwracają też uwagę na to, że w art. 16a ustawy o PIT jest mowa o określaniu przychodu z dzierżawy rzeczy lub praw majątkowych należących do majątku prywatnego. Potwierdza on, że znaki towarowe można oddać w odpłatne używanie. Mimo to fiskus konsekwentnie prezentuje odmienne stanowisko. Potwierdzają to interpretacje dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 marca 2016 r., nr IPPB1/4511-231/16-2/MT, i z 26 stycznia 2016 r., nr IPPB1/4511-1321/15-2/DK.

Art. 3 ust. 2, art. 21 ust. 1 pkt 125 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2012 r. poz. 361 ze zm.). Art. 3 ust. 2, art. 4a ustawy z 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (Dz.U. z 2016 r. poz. 205 ze zm.). Art. 15 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.).

Autopromocja
381367mega.png
381364mega.png
381208mega.png
Źródło: Dziennik Gazeta Prawna

Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.

Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.