Postępowanie egzekucyjne w administracji wymaga nowego uregulowania nie tylko dlatego, że korzenie ustawy z 17 czerwca 1966 r. tkwią w całkiem innej epoce. Także dlatego, że niektóre jej przepisy są sprzeczne z konstytucją
Najlepiej widać to na przykładzie art. 64 par. 1 i 8 tej ustawy (t.j. Dz.U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm.), regulujących zasady pobierania kosztów egzekucyjnych. Z art. 64 par. 1 wynika, że organ egzekucyjny za dokonane czynności egzekucyjne pobiera opłaty stosun-kowe w wysokości: 4 proc., 5 proc., 6 proc. i 10 proc. wartości egzekwowanej należności, przy czym przepis określa dolną granicę wysokości (nie mniej niż...), a nie określa jej górnej wysokości. Pro-wadzi to do nieuzasadnionego uprzywilejowania organów egzekucyjnych i uniezależnienia wysokości kosztów egzekucyjnych od efektywności egzekucji. Z kolei art. 64 par. 8 stanowi, że zapłata przez dłużnika egzekwowanej należności po dokonaniu czynności egzekucyjnej nie zwalnia go z obowiązku uiszczenia opłaty manipulacyjnej oraz opłat za czynności egzekucyjne i wydatków egzekucyjnych. Art. 64 par. 8 nakłada więc obowiązek ich zapłaty nawet wów-czas, gdy organ egzekucyjny nie dokonał skute-cznej egzekucji roszczenia. Regulacja ta jest nie tylko skrajnie rygorystyczna i ma charakter sanacyjny, ale nie spełnia wymogu adekwatności zakładanego celu.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.