Konwencje o unikaniu podwójnego opodatkowania mogą być skuteczne tylko pod warunkiem, że są stosowane w jednolity sposób w obu umawiających się państwach – orzekł WSA w Warszawie.
Chodziło o spółkę, która zawarła z klientem umowę leasingu operacyjnego na urządzenie produkujące folie plastikowe. Na podstawie faktur wystawianych klientowi spółka wykazała przychód (zgodnie z art. 12 ust. 3 ustawy o CIT). Leasingobiorca nie wywiązywał się jednak ze swoich zobowiązań. W związku z tym, na podstawie umowy gwarancyjnej, spółka uzyskała świadczenia od banku greckiego. Przy wypłacie tych świadczeń grecki organ podatkowy nakazał bankowi potrącić podatek u źródła, co było niezgodne z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania zawartą między Polską a Grecją.
Spółka postanowiła odliczyć go od polskiego podatku na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o CIT. W związku z tym wystąpiła do polskiego urzędu skarbowego z wnioskiem o stwierdzenie i zwrot nadpłaty w CIT. Urząd stwierdził jednak, że wprawdzie grecki organ faktycznie naruszył polsko-grecką umowę, nakazując potrącenie podatku u źródła, jednak spółka powinna dochodzić roszczeń od niego, a nie od polskiego fiskusa. Nie ma bowiem podstaw, aby nasze organy podatkowe odpowiadały za błędy swoich greckich odpowiedników i pozwoliły spółce odliczyć – na podstawie art. 20 ust. 1 ustawy o CIT – daninę uiszczoną za granicą.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.