Wspólnik w spółce cywilnej

(wyrok SN z 28 października 2003 r., I CK 201/02). Stąd też, mówiąc o spółce cywilnej w sensie prawnym, mamy na myśli wspólników związanych umową o wspólnym prowadzeniu działalności gospodarczej. Działalności tej służy majątek wspólny powstały na mocy zawartej pomiędzy wspólnikami umowy, na podstawie wkładów wniesionych przez wspólników, a następnie rozbudowywany w trakcie prowadzonej przez wspólników działalności gospodarczej. Jest to tzw. współwłasność łączna wspólników, której charakter prawny nie pozwala wspólnikowi spółki cywilnej rozporządzać udziałem w tejże wspólności ani udziałem w poszczególnych składnikach majątkowych składających się na tę współwłasność. Istotne jest również, iż w czasie trwania spółki wspólnik nie może domagać się podziału wspólnego majątku wspólników, co odbija się także na możliwości zaspokojenia się wierzycieli wspólnika z tegoż substratu majątku wspólnika spółki cywilnej.

choć przepis ten nie wpływa na dopuszczalność zabezpieczenia roszczeń wierzyciela na przysługującym wspólnikowi udziale oraz na możliwość zaspokojenia osobistego wierzyciela wspólnika z jego udziału po rozwiązaniu spółki. Wierzyciel wspólnika może także dochodzić swej należności z majątku spółki (udziału wspólnika) po wypowiedzeniu udziału wspólnika na warunkach określonych w art. 870 k.c. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli w ciągu ostatnich sześciu miesięcy została przeprowadzona bezskuteczna egzekucja z ruchomości wspólnika, jego wierzyciel osobisty, który uzyskał zajęcie praw przysługujących wspólnikowi na wypadek wystąpienia ze spółki lub jej rozwiązania, może wypowiedzieć jego udział w spółce na trzy miesiące naprzód, chociażby spółka była zawarta na czas oznaczony. Jeżeli umowa spółki przewiduje krótszy termin wypowiedzenia, wierzyciel może z tego terminu skorzystać.