Jeśli nie globalizacja, to co?

Prawdą jest natomiast to, że w wielu krajach, w tym zwłaszcza tych najbardziej rozwiniętych, maleje poparcie dla globalizacji. Wyniki jednego z ostatnich badań światowej opinii publicznej pokazały, że aż połowa respondentów uważa, że globalizacja postępuje za szybko, a tylko jedna trzecia, że za wolno. Można to uznać za normalne zjawisko w sytuacji, gdy kończy się okres globalnej prosperity. Jest to też zgodne z tezą Paula Samuelsona, że trwały wzrost gospodarczy jest niezbędnym warunkiem utrzymania społecznego i politycznego poparcia dla globalizacji. Globalizacja nie jest lekiem na całe zło, ale nie jest też źródłem wszystkich nieszczęść, jakie się jej przypisuje. Jeśli wzrost gospodarczy w Afryce jest trzykrotnie szybszy niż w krajach rozwiniętych i znacząco zmniejszyła się w ostatnich latach liczba mieszkańców krajów rozwijających się żyjących w skrajnym ubóstwie, to można twierdzić, że po części jest to zasługą globalizacji.