Lewestam: Ciemna dusza PRL-u

 Co to znowu za idiotyzm, w poważnej gazecie w dodatku; to już nie można, tak jak „Financial Times”, zrobić wywiadu z Jarosławem Kaczyńskim albo kimś w tym rodzaju? Można, ale po pierwsze Jarosław Kaczyński jest jedyny w swoim rodzaju; implikując inaczej straciłeś właśnie prawo do czytania z nim wywiadów i jesteś skazany na nędzne felietony, a po drugie kwestia horkruksów nie jest jakąś tam kwestią poboczną, ale rzuca światło interpretacyjne na dziejące się dziś przed naszymi oczami Poważne Wydarzenia. Do rzeczy więc.

By kwestię horkruksów zrozumieć, drogi czytelniku, musisz wiedzieć, że w książkach o Harrym jest jeden Zły Czarodziej. Nazywa się on Voldemort, zło jego przejawia się tradycyjnie poprzez zabójstwa niewinnych, defekt kości nosowej, śmiech diaboliczny i gładzenie węży – ale jego winą najgłębszą jest chyba jednak narcyzm, poczucie, że jest istotą na tyle ważną, niesamowitą i wyjątkową, że jego śmierć byłaby swego rodzaju metafizycznym afrontem wobec wszechświata. Dlatego właśnie młody Voldemort, wbrew wskazówkom nauczycieli, wyszukuje pośród czarnomagicznych ksiąg przepis na nieśmiertelność, a brzmi on tak: rozbij duszę na części, a każdą z nich ukryj w jakimś przedmiocie. Ten przedmiot to horkruks właśnie.