Moduł „Swój czy obcy” to nie część statku kosmicznego, lecz jedna z propozycji, z której można skorzystać przy prowadzeniu przez cały semestr zajęć z historii w liceum. Jednak nowa podstawa programowa w ogóle moduły zgubiła.
Nic dziwnego – dotychczasowy system zakładał, że nauczyciel (najlepiej wraz z klasą) wybiera cztery moduły spośród 10, ale słowo „wybiera” budzi w obecnej władzy wrogość, zatem stało się, jak się stało. Wróciło rytmiczne nauczanie od mamuta do „dobrej zmiany”. Po drodze Polacy walczą o niepodległość i, na ogół, giną.
Z zasady traktuję podstawy programowe po macoszemu. Co to za nauczyciel, który pozwala sobą komenderować biurokracji? Również nową podstawę programową zmuszony jestem traktować jako kolejny przejaw pychy nowych wszystkowiedzących ekspertów – ale modułu „Swój czy obcy” akurat bardzo mi żal. Nikt i nigdy nie powinien wybaczyć edu-biurokracji wymiecenia ze szkoły jedynego, jak do tej pory zgrabnego pomysłu na to, jak uczyć Polaka polskości w kraju, którego historia jest polsko-żydowsko-ukraińsko-białorusko-niemiecka. A także szlachecko-chłopska (przez ile to wieków dziedzic i chłop byli sobie właśnie „obcy” bez względu na etniczne więzi). Wielokrotne konfrontowanie się z pytaniem o związki Polaków i Ukraińców czy Polaków i Żydów w logicznym ciągu ma szansę prowadzić młodzież do budowania własnej tożsamości. Niestety, władza obecna wierzy raczej w tożsamość podyktowaną i zbudowaną na konflikcie osłodzonym heroizmem.
Załóż konto lub zaloguj się
i zyskaj dostęp na 14 dni za darmo.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.