Gdy nazwa, logo i prawo do organizacji dużej imprezy muzycznej stają się przedmiotem sporów, można się obawiać o jej przyszłość i artystyczną renomę.
O tej imprezie mawiano, że jest współczesną odsłoną kultowego w latach 80. XX w. festiwalu w Jarocinie, tylko przeniesioną z serca Wielkopolski na skraj Podkarpacia, z dala od wielkomiejskiego zblazowania i mody na wydarzenia muzyczne przypominające pikniki. Cieszanów z roku na rok przyciągał coraz więcej fanów z całej Polski. Podróż wymagała poświęceń, przesiadek, podwózek i autostopowych niewygód, toteż festiwal – choć jak każdy organizowany zgodnie z komercyjnymi zasadami – zbudował wokół siebie mit enklawy dla wtajemniczonych i zdeterminowanych, którym obrzydły nadmorsko-wypoczynkowy Open’er, stadionowy Orange Warsaw Festiwal, hipsterskie Męskie Granie czy nieco snobistyczny OFF Festival. W Cieszanowie bawili się przyjezdni, ale ton nadawali miejscowi, którzy nie przypominają garniturowych fanów rocka. Na kilkudniowy karnawał do miejscowości liczącej około 2 tys. mieszkańców zaczęły ściągać muzyczne sławy. Grali tutaj Kazik, Muniek i Organek. Przyjechał Wojciech Waglewski z synami (Fiszem i Emadem), a na scenie brylowali Odział Zamknięty, Strachy na Lachy, Big Cyc, Happysad, Hey czy Dezerter. Przez 10 lat Cieszanów Rock Festiwal wyrobił sobie rozpoznawalność i wszedł do festiwalowej ekstraklasy.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Bądź na bieżąco ze zmianami w prawie i podatkach.
Czytaj raporty, analizy i wyjaśnienia ekspertów.
Materiał chroniony prawem autorskim - wszelkie prawa zastrzeżone.
Dalsze rozpowszechnianie artykułu za zgodą wydawcy INFOR PL S.A. Kup licencję.